Maar Lepsius spreekt niet over een gigantisch bouwwerk, een onderaards gedeelte van vijftienhonderd kamers, wanden vol reliëfs of marmeren zuilen. Bovendien, waar zijn de graven van de mythische farao's? Nergens vond Lepsius daar een spoor van! Wat ontdekte hij wel? Honderden naast en boven elkaar gelegen kamers, waarvan vele kleine tot heel kleine ruimten waren. Dat kan het labyrint dus zeker niet zijn!

De Griekse geograaf Strabo schrijft ook over het labyrint in hoofdstuk 37 van het zeventiende deel van zijn Geografica:

'Een zuilengalerij omringt een reeks aaneengesloten paleiszalen, allemaal in één rij en allemaal langs één muur. Voor deingangen ligt een groot aantal lage, overdekte gangen met veel kronkels en bochten. Zonder een gids is het onmogelijk de uitgang of een bepaalde paleiszaal te vinden.'

'De zoldering van elk van deze kamers bestaat uit één steen. Ook de wanden van de overdekte gangen zijn met een enkele, buitengewoon grote steen afgewerkt. Nergens is gebruikgemaakt van hout of andere bouwmaterialen.'

In het jaar 25 v.C., toen Strabo het bezocht, stond het er nog. Zoals hij beschreef werden er enorme monolieten gebruikt om het geheel te construeren. Het astronomisch observatorium moest er nog altijd staan, maar waar?

 9 Sterrenbeelden
Gino ontdekte een relatie tussen de sterren van de Melkweg en tempels in Egypte. Dit was hem meteen opgevallen nadat hij een kaart van Egypte naast die van de Melkweg had gelegd. Een dergelijke overeenkomst kon onmogelijk toeval zijn. Zijn vondst hield in dat de Egyptenaren een positie op meer dan achthonderd kilometer afstand van elkaar nauwkeurig konden bepalen. Een huzarenstukje dat alleen met de modernste apparatuur kan worden geëvenaard, indien de theorie juist zou blijken te zijn.

Dendera is de ster Deneb

Zowel de dierenriem als de tempel van Dendera tonen een afwijking van vijf graden in oostelijke richting.

Esna is de ster Altair

De tempel van Esna was in dezelfde tijd gebouwd als die van Dendera. Beide tempels hebben een waterput, bevatten tekens van de zodiak en ook in Esna weer de afwijking van vijf graden naar het oosten.

De piramides zijn het Orion-stelsel

Ook bij de grote piramides van Gizeh noteerden we dezelfde afwijking van vijf graden naar het oosten.De raadselachtige afwijking van vijf graden van de tempels en piramides dwingt ons tot de volgende conclusies:

De piramides zijn gebouwd om ons erop te wijzen dat het sterrenstelsel Orion van cruciaal belang is. Als het door de precessie in het middelpunt van de belangstelling komt, gebeurt er een ramp op aarde.
Momenteel staat Orion bijna op het hoogtepunt van zijn cyclus. Het is het duidelijkst zichtbare stelsel aan de hemel. Dit wijst erop dat de ramp nakende is.
De vorm van de piramides komt overeen met het uiterlijk van Orion in 2012 en in 9792 v.C.
Onderschat deze bevindingen niet, want ze zijn gebaseerd op de enorme astronomische kennis waarover de Egyptenaren beschikten. De overeenkomst tussen tempels, piramides en hun hemelse spiegelbeelden bewijst dit onomstotelijk. Om een dergelijke prestatie te leveren, moet je ontzettend veel weten over onder meer astronomie, ruimtemeetkunde, geologie, landmeetkunde en kaartprojectie.

De piramide van Hawwara is ingestort door het grondwater, maar dat betekende waarschijnlijk ook dat het labyrint onder water stond. In dat geval moet er veel schade zijn!

Waarom moet het labyrint hier gelokaliseerd worden?

Er ligt een kanaal voor de piramide, een aftakking van het Bahr Joesoefkanaal. Volgens Herodotus lag er indertijd een kanaal dat uitmondde in het meer vóór het labyrint.
Achter het kanaal is een inzinking: de oase van de Fayoum. Hier moet vroeger het meer hebben gelegen.
De positie van de piramide komt precies overeen met die van de ster Aldebaran van het sterrenbeeld Stier. Een dergelijke overeenkomst wijst op de belangrijkheid van de positie.
Verschillende vrijgekomen toppen van zuilen die waarschijnlijk boven op het plafond van het labyrint stonden, wijzen erop dat er meer verscholen zit.
De tempel werd geplaatst toen het tijdperk van de Stier begon. Bekijk je het sterrenbeeld van de Stier nauwkeurig, dan blijkt dat de Hyaden en Plejaden hiermee overeenkomen De streek die met de Plejaden correspondeert, is te hoog gelegen en komt niet in aanmerking. Alleen de Hyaden blijven dan nog over en daar staat ons labyrint!
De Hyaden bevatten twaalf heldere en verder nog een massa andere sterren. Twaalf komt overeen met de dierenriem. Astronomen noemden de Hyaden een 'labyrint van sterren'. Een verdere aanwijzing is dat de Hyaden vijf graden van de hemel innemen, wat overeenkomt met de afwijking van tempels en piramides ten opzichte van de noord-zuidas.
Er werd rode Aswan-graniet gebruikt voor de fundamenten van de piramide, waardoor de kleistenen constructie werd beschermd tegen het water. De toepassing van deze steensoort toont de belangrijkheid van de plaats aan.
Twee uitgebeitelde krokodillen verwijzen naar de Krokodillenstad, die hier niet ver vandaan lag.
Lepsius heeft maar oppervlakkig gegraven, niet diep genoeg om het labyrint bloot te leggen.
Als Gino's theorie juist is, overheerst het sterrenbeeld Ophiuchus bijna geheel Egypte. Dit vindt een mogelijke verklaring in de gebeurtenissen tijdens de ondergang van Atlantis. Als de Schorpioen boven de oostelijke horizon verschijnt, sterft in het westen Orion en verdwijnt vervolgens. Volgens de mythologie genas Ophiuchus de jager Orion door de Schorpioen onder zijn voet te verbrijzelen.

In sterrenkundige taal: Orion verschijnt weer in het oosten boven de horizon, terwijl Ophiuchus in het westen de Schorpioen onder de grond duwt. Een verhaal dat het waard is om verder onderzocht te worden.

DEEL III DE BEREKENING VAN DE EINDDATUM

 10 De verklaring van het Orion-mysterie
De Grote Piramide is met zo'n enorme precisie gemaakt omdat het als tijdklok voor de mensheid moest dienen. De minste afwijking in de constructie ervan zou latere beschavingen de ultieme boodschap onthouden: Let op! Er gaat een wereldvernietiging plaatsvinden als de klok ophoudt te tikken!

In het boek Le grand cataclysme had ik gelezen dat Osiris (Orion) in Atlantis na zijn geboorte geassocieerd werd met een bepaald sterrenbeeld. Zijn moeder had dit sterrenbeeld gezien en hem ernaar vernoemd. Atlantis lag toen vlak bij de Noordpool. Na de ondergang sloegen de polen om en verdween het land onder het ijs van de Zuidpool. Orion was dus een sterrenbeeld dat met onze huidige zuidelijke sterrenhemel zou moeten overeenkomen! Bovendien zou het een speciale betekenis moeten hebben, anders was de laatste koning van Atlantis er niet naar vernoemd.

Omdat de Atlantiërs de wereldzeeën bevoeren, hadden ze een herkenbaar baken aan de hemel nodig. Naast de dierenriem beschikten ze nog over Orion als uitgangspunt voor de sterrenhemel. Vlak na de catastrofe van 21 februari 21.312 v.C. stond Orion op bijna precies dezelfde plaats als nu. Toen was Orion de meester van de hemel, gewoonweg omdat hij in het midden staat van de twee sterrenhemels. Geen enkel ander sterrenstelsel dat in de buurt staat, kan de helderheid ervan evenaren! Daarom kozen de Atlantiërs Orion als hun baken aan de hemel. Omdat zij alles dubbelzinnig benaderden, moest dit overeenkomen met een aards bouwwerk: de piramides van Cheops. Het Orion-mysterie was ontraadseld!

In 2012 beheerst Orion niet alleen de zuidelijke en noordelijke sterrenhemel, maar ook de dierenriem. Het is op dat cruciale tijdstip dat de wereldvernietiging zal plaatsvinden. Oude geschriften bevestigen dit. Tijdens de ondergang van Atlantis wisten priesters te ontsnappen. Ze droegen hun kennis over.

11. Het manuscript over de komende wereldcatastrofe
In het boek L'énigme de a grande pyramide van André Poechan wordt de ontdekking van een vreemd manuscript beschreven. De kadi el-Galil Abou Abd Allah Mohammed ben Salamat el-Qodaï rapporteert:

'Na een graf blootgelegd te hebben in het klooster van Abou-Hermès vonden ze een dode die in een lijkwade was gewikkeld. Op zijn buik lag een papier dat in een weefsel was gerold. Na dit te hebben geopend, zagen ze een schrift waar ze niets van begrepen: het was het oude schrift van de Egyptenaren. Zij zochten iemand die het hun kon voorlezen, maar tevergeefs. Men vertelde hun dat in de omgeving van Qlimoun in de Fayoum iemand leefde die dit geschrift kon ontcijferen. Ze gingen op zoek naar hem en vroegen hem om het geschrevene uit te leggen. Hij las het en zijn vertaling luidde: "Dit boek werd geschreven in het eerste jaar van keizer Diocletianus en we hebben het gekopieerd van een boek dat zelf weer was gekopieerd in het eerste jaar van keizer Philippus (324 n.C.). Deze keizer heeft het laten kopiëren van gouden bladen waarvan het schrift letter voor letter van elkaar gescheiden was. Een vertaling hiervan werd gemaakt door de broers Eïlou en Yertsa. Tussen de kopieën waren er 2372 jaren verstreken. Degene die het op de gouden bladen hadden gekopieerd, had dit 1785 jaar na het opstellen van het originele manuscript gedaan. Het boek voorspelde een vloedgolf aan koning Sourid ben Sahlouq die tot de bouw van de piramides besloot, waarop alle wetenschappelijke kennis gegraveerd zou worden (...).