Voelde je in de voorbereiding van het EK dat je de pannen van het dak zou lopen? Mijn voorbereiding op het EK was een beetje met vallen en opstaan. Ik kwam de winter (die een beetje tegenviel) uit met een voetblessure en er kwam maar geen einde aan. Ik wist niet wat het juist was, en dus zeker niet wat ik er mee moest doen. Tot in april heb ik echt gesukkeld, op stage in Tenerife zat ik er mentaal een beetje door omdat het maar niet beterde. Ik wou zoooo graag hard trainen, want het EK moest MIJN EK worden, ik moest en ik zou er staan, maar het ging maar niet. Daarna heb ik een goede kine gevonden, en vanaf dan ging het beter en beter. Ik heb keihard getraind en ik ging er 100% voor. Het ging dan ook beter en beter en ik voelde me week na week sterker worden. Ik begon mijn seizoen dan met 13”82, onmiddellijk onder het minimum, maar heb moest nog veeeeel beter. Ik was zo op dit EK geconcentreerd, alles wat ik deed was in functie van het EK, alles. Na de examens heb ik nog een stage gedaan en daarna deed ik mijn laatste wedstrijden voor het EK, met succes: ik liep 13"39 in Oordegem, een nieuw BR!!! En ik wist dat ik met zo een tijd veel kans maakte op het podium, en op goud. Ik was er helemaal klaar voor, en ook mentaal heb ik me heel goed voorbereid. Geen wind, geen regen, geen slapeloze nacht, niks zou me kunnen tegenhouden. Dit moest MIJN EK worden, ik had een doel: winnen en ik ging er voor. En gelukkig is het dan ook allemaal goed meegevallen.

 Hoe ga je om met wedstrijdstress? Hoe voelde je je tijdens de wedstrijd waarin je het BR brak en hoe was het gevoel tijdens het EK en vooral in de finale? Bij de wedstrijd in Oordegem was ik niet echt zenuwachtig, ik voelde dat ik goed zat en had er veel vertrouwen in dat het goed zou gaan. Maar dat het ZO goed zou gaan, dat had ik niet echt verwacht. Ik wist wel dat ik die tijd kon lopen, maar dat wil niet altijd zeggen dat het ook lukt. Op het EK viel het ook goed mee wat de zenuwen betreft bij de reeksen en de halve finale. Ik had alles onder controle, was super gemotiveerd en geconcentreerd, maar niet erg zenuwachtig. Bij de finale was het wel heeeeeeeeel wat anders, een hele dag wachten, ik had geen oog dicht gedaan, voelde me moe, en had wat stijve kuitjes ook. Ik was echt heel zenuwachtig. Maar op het moment dat ik in de blokken zat viel dat van me af.

Wat zijn de moeilijkheden bij de 100m horden? Beschrijf eens zo'n wedstrijd, wanneer krijg je het bv moeilijk om perfect over die horden te blijven gaan, waar kan je honderdsten verliezen of winnen? Elke hordenwedstrijd is een uitdaging. Je staat daar, je ziet de horden voor je en je moet daar over, zo snel als je kan, maar zonder haperen, zonder fouten, zonder aarzelen… Je moet jezelf daar enorm voor opladen en je moet ook jezelf goed kennen en kunnen inschatten. Vooral de start is enorm belangrijk. Als je goed weg bent, en de eerste horde komt perfect uit dan ben je vertrokken. Maar dat is soms moeilijker dan het lijkt. Je moet echt voluit gaan, maar toch gecontroleerd lopen. Het is ook mentaal een moeilijk nummer, je mag geen moment twijfelen, of aarzelen, en je mag ook geen fractie van een seconde je concentratie verliezen.Maar het is ontzettend leuk om te doen.

Aan wat heb je die enorme progressie te danken dit seizoen? Ik heb op het einde van vorig seizoen na het WK junioren op een briefje geschreven: “Eline Berings, Europese kampioene jun. 2005 100mh”. Ik had een doel dit jaar, anders ook, maar nu heel concreet. Ik wou naar het EK, en niet zomaar, ik wou daar winnen. Ik heb dan ook altijd met dat doel in mijn achterhoofd getraind, en gerust, alles wat ik deed was in functie van dat EK. Ik ben ook veel sterker geworden het laatste jaar, mentaal en fysiek. En ik heb nu ook een bagage met ervaring van vorige kampioenschappen waar ik nog net tekort schoot of fouten maakte om mee te nemen en om me verder te helpen. Ik heb me optimaal kunnen voorbereiden op het EK, en heb heel specifiek kunnen werken. Ik maak elk jaar nog steeds vooruitgang en dat is goed en leuk. En ik zit zeker nog niet aan mijn limiet.

Wat zijn je resterende wedstrijden? Ik loop dit weekend in Oordegem een 100m, om mijn snelheid eens te testen die normaal heel goed moet zijn. Maar ik loop wel nog wat moe dus het is afwachten hoe het gaat. Verder heb ik nog de UNIVERSIADE in Izmir van 13-21 aug. En daarna mss hier en daar nog een wedstrijdje. Maar mijn seizoen kan nu uiteraard al niet meer stuk!!

Wat verwacht je van het volgend indoorseizoen, heb je bepaalde doelen gesteld? Voor deze winter weet ik nog niet wat ik verwacht en waar ik voor ga. Daar ben ik nog niet echt mee bezig.

Je verbeterde begin juli het BR bij de juniores tot 13.39, hoop je ooit het senioresrecord te pakken van Sylvia Dethier? Dat zal nodig zijn om te geraken waar ik wil geraken, maar dat record is uiteraard niet niks. 12”98, dat loop je niet zomaar in 1-2-3, maar ik zal er toch alles aan doen om dat te lopen. Maar verwacht het toch maar niet voor volgend jaar of zo, hehe.

Volgend jaar is er het EK in Goteborg, hoop je je te kwalificeren of zal dit geen doel worden volgende zomer?  Dat hang er allemaal vanaf, als ik dit jaar nog sneller ga als 13”39 (wat in theorie mogelijk moet zijn) en ik kan me volgend jaar optimaal voorbereiden, dan zit het er misschien in, maar daar kan ik me nu nog niet over uitspreken.