Atletiek 2000

Steve Prefontaine

1951 - 1975

"To give anything less than your best is to sacrifice the Gift."

"Somebody may beat me, but they are going to have to bleed to do it."

De populairste atleet aller tijden ...

"How does a kid from Coos Bay ( U.S.), with one leg longer than the other win races ? All my life people have been telling me, 'You're too small Pre', 'You're not fast enough Pre','Give up your foolish dream Steve'. But they forgot something, I HAVE TO WIN."

Steve Prefontaine is HET loopicoon bij uitstek. Zoals vele idolen overleed hij op jonge leeftijd (24j). Tijdens de nacht van 30mei 1975 kwam hij bij een tragisch verkeersongeval om het leven.

Hij betoverde de massa, zijn fans met zijn uitspraken, met zijn strijd voor betere rechten voor atleten, met zijn ongeloofelijke wil om te winnen. Iedere wedstrijd met Pre was ��n op leven en dood. Snel starten was iets hero�sch, niet iets ondoordachts. Op een bepaald ogenblik was hij Amerikaans recordhouder op volgende afstanden : 1mile, 2000m, 3000m, 2mile, 3-mile, 10.000m en 6-mile. Hij won drie nationale crosstitels en werd 4keer op rij pistekampioen. In 1972 werd hij 'slechts' vierde op de O.S. te M�nchen (Lasse Viren won, Miel Puttemans werd vijfde...). Pre voelde zich onklopbaar en opgezweept door de duizenden toeschouwers die zijn naam scandeerden zette hij van te ver aan. Hij liep zich kapot op Lasse Viren. Twee andere lopers konden Pre nog counteren en zo werd hij teleurstellend vierde. In 1973, '74 en '75 ontpopte Pre zich als de atleet die het lopen 'cool' maakte, die duizenden fans had, die de ene na de andere doordachte oneliner uitsprak. Hij was overal geliefd en enorm populair. Hij werd de beroemdste atleet ter wereld en huizenhoog favoriet voor de dubbel (5000m-10.000m) op de spelen van 1976. Helaas, het lot besliste er anders over... Met deze special breng ik een ode aan de loper die voor iedereen een voorbeeld zou moeten zijn, om zich in moeilijke tijden aan op te trekken, maar ook om in 'grote' momenten bescheiden te blijven.

Bill Bowerman

In 1968 stonden de grote universiteiten te springen om het Amerikaanse loopwonder een beurs te geven. Prefontaine wilde echter naar de universiteit van Oregon waar Bill Bowerman (medestichter van NIKE) hoofdcoach was. Bowerman geloofde niet in het recruteren van atleten en Pre was te koppig om Bowerman als coach te vragen en dus gebeurde er aanvankelijk niets. Op een bepaald ogenblik was de 'hype' rond de 17-jarige Prefontaine zo groot geworden dat Bowerman besliste zijn assistent-coach Bill Dellinger op verkenning te sturen om het wonderkind te aanschouwen. Alhoewel Dellinger Pre nog nooit eerder had zien lopen, wist hij onmiddellijk wie hij was. Twaalf lopers op een rij, ��n met ongelooflijk veel vuur in zijn ogen, met een nooit eerder geziene verbetenheid in zijn gezicht toen het startschot knalde... Nadat Pre op een imponerende manier Dellinger had overtuigd, duurde het slechts enkele dagen vooraleer Bowerman van mening veranderde. Hij nodigde Pre schriftelijk uit om bij hem te komen trainen... met overweldigend succes. Bowerman is de 'godfather' van het afstandslopen. Hij stond aan de wieg van de huidige trainigsschema's, werkte met voedingssupplementen en was een meester-psycholoog. Hij was van het principe dat het beter is 'to be undertrained than overtrained'. Hij moest Prefontaine dan ook constant afremmen in zijn wil om te winnen. Hij won met zijn atleten 24 nationale cross-titels, 48 piste-titels en begeleidde niet minder dan 19 atleten naar de Olympische Spelen. Samen met Phil Knight startte hij een bedrijfje dat loopschoenen maakte, hij cre�rde een nieuw soort spike door hem te bakken in een wafelijzer, hij vond de swoosh uit... Legendarisch is de reactie van Pre bij het aanschouwen van de swoosh (nike-logo op shirts, schoenen...) : "Looks like needless air resistance to me;"

"To give anything less than your best is to sacrifice the Gift"

TIJDENTABEL

Tussen 1969 en 1975 was Pre onklopbaar (>1mile) voor iedere andere Amerikaanse atleet !

Leeftijd

1500m

Mile

3000m

2Mile

3Mile

5000m

kadet 1966

5'01

10'08

scholier 1967

4'32

9'42

13'57

scholier 1968

4'12

9'01

junior 1969

4'06

8'41

13'43

13'52

junior 1970

3'44

3'57

8'40

13'12

13'39

senior 1971

3'40

3'57

8'33

12'58

13'30

senior 1972

3'39

3'56

7'44

8'19

12'54

13'22

senior 1973

3'38

3'54

13'23

senior 1974

3'58

7'42

8'18

MUNCHEN 1972

In 1972 won Pre op overtuigende wijze de Amerikaanse trials en plaatste zich op 21-jarige leeftijd voor de Olympische Spelen te M�nchen. Hij kwalificeerde zich gemakkelijk in de reeksen met een snelle 13'32". Hij had zich vier jaar voorbereid op de finale en nu was het eindelijk zover. Het deelnemersveld was indrukwekkend met o.a. Miel Puttemans, Ian Stewart en Lasse Viren die enkele dagen eerder het WR op de 10.000m aan flarden liep.

De wedstrijd verliep heel traag in het begin zodat Pre het heft in handen nam. Hij voelde zich gesteund door het publiek dat hem naar de leiding schreeuwde. Pre liep rondjes van 62"-63" maar Lasse Viren gaf geen krimp. Met nog 300m te gaan speelde Pre opnieuw alles of niets en wilde Lasse Viren terug halen, met 2 lopers (Stewart en Gamoudi) in zijn zog liep hij naar Viren. In de laatste rechte lijn verzuurde Prefontaine volledig en passeerde zwijmelend de aankomstlijn, net naast het podium. (Viren 13'26"4, Gamoudi 13'27"4, Stewart 13'27'6, Prefontaine 13'28"4,Puttemans13'30"8). Iedereen vond het fantastich behalve Pre zelf, hij was enorm ontgoocheld. Hij liep niet zoals Stewart en Gamoudi voor het zilver, hij riskeerde alles voor het goud. Hij gaf zich altijd helemaal, nooit rekening houdend met de gevolgen...

"Most people run a race to see who is fastest. I run a race to see who has the most guts, who can punish himself into exhausting pace, and then at the end, punish himself even more."

The Amateur Athletic Union (AUU) - voorloper IAAF

In de jaren zeventig moest iedere atleet die wilde deelnemen aan de Olympische Spelen amateur zijn. Een olympisch atleet mocht m.a.w. niet betaald worden voor zijn sportieve prestaties. Indien je als atleet wel geld verdiende, mocht je nooit meer deelnemen aan de Spelen. Zijn hele leven was Prefontaine de grootste tegenstander van deze federatie. Zelf kreeg hij 3 dollar per dag en woonde hij in erbarmelijke omstandigheden in een caravanpark. Meermaals kwam hij zwaar in botsing met de bobo's omdat hij de spreekbuis was van alle atleten.

In 1978 (3jaar na zijn dood) veranderde de AUU de regels en mochten olympische atleten wel betaald worden voor hun sportieve prestaties. Het huidig profstatuut dat vele lopers momenteel hebben, is dus mede dankzij Steve Prefontaine.

X-factor

Vandaag de dag, 30 jaar na zijn dood, is Pre populairder dan ooit. Duizenden mensen bezoeken ieder jaar de 'Pre rock'. Dit is de plaats waar hij in een tragisch verkeersongeval overleed. Met zijn MGB crashte hij in mysterieuze omstandigheden (remmen werkten niet) ter hoogte van Skyline boulevard en Birch lane. Zijn wagen ging overkop en Pre kwam onder zijn wagen terecht. De wagen lag op hem, maar hij leefde nog. Voorbijgangers die stopten om hem te helpen, hoorden hem nog enkele minuten ademen. Zijn wil om te winnen, om te overleven was ook hier enorm groot. Maar helaas, Pre verloor zijn laatste wedstrijd.

PREFONTAINE CLASSIC

Op 4 juni 2005 is er de 31ste Prefontaine Classic, een grand prix meeting ter nagedachtenis van Steve Prefontaine.

Op de deelnemerslijst staan o.a. volgende Olympische kampioenen (2004) :

Tim Mack, Yuriy Borzakovski, Tonique Wiliams-Darling, Yuliya Nesterenko, Yelena Slesarenko, Felix Sanchez, Lia Xiang en Joanna Hayes. Andere kleppers zijn : Paula Radcliffe, Ana Guevara, Maria Mutola, Jolanda Ceplak, Lashwawn Merrit, Bernard Lagat, Alex Kipchirchir, Eliud Kipchoge, Allen Johnson, Toby Stevenson...

http://www.iaaf.org/GP05/news/Kind=2/newsId=29613.html

The magic was gone forever ...

But we still care ! We still remember !

Films over Prefontaine :

1. Without limits 2. Fire on the track

3. Prefontaine

K.H. 03/06/2005