Door: Ronald v/d Molen
Er wordt vaak gezegd dat we onszelf moeten liefhebben voordat we in staat zijn om anderen lief te hebben. Dit is beslist de bevrijding die we allemaal nodig hebben, maar geen enkel realistisch mens vindt het makkelijk om van zichzelf te houden of zichzelf te vergeven. Daarom moet onze zelfaanvaarding gefundeerd zijn op het besef dat God ons in Christus heeft aanvaard. Dan wordt onze eigenliefde een spiegelbeeld van de levendige overtuiging dat God van ons houdt.
Als God van ons houdt en Hij is de Koning der Koningen, dan doet het er niet zoveel toe wat anderen denken. God houdt niet alleen van jou, Hij vindt jou ook aardig!
De daad van zelfaanvaarding is de wortel van alle dingen. Ik moet het ermee eens zijn de persoon te zijn die ik ben. Ik moet het ermee eens zijn dat ik de eigenschappen heb die ik heb. Ik moet het er mee eens zijn te leven binnen de beperkingen die mij gesteld zijn. Deze zelfaanvaarding is de grondslag van ons menselijk bestaan.
Walter Trobisch zegt het zo: "Wie zichzelf niet bemint is een egoďst. Hij of zij moet noodzakelijkerwijs een egoďst worden omdat hij niet zeker is van zijn identiteit en daarom steeds bezig zichzelf te zoeken. Voortdurend verdiept in zichzelf wordt hij egocentrisch."
Iemand die zichzelf aanvaard heeft is in staat om andere mensen lief te hebben en hen te zien en te behandelen zoals God hen heeft bedoeld. Hierover had de Here Jezus toen Hij zei: "Heb de Heer, uw God lief met heel uw hart en heel uw ziel, en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede gebod is even belangrijk als het eerste: u moet uw naaste liefhebben als u zelf." (Mattheus 22:37-38)
De duivel probeert te voorkomen dat we de deugd van zelfaanvaarding ontvangen en ontwikkelen. Hij zal er alles aan doen om dit te roven en te verstikken. Zelfaanvaarding vloeit namelijk voort uit onze eenheid met God. Deze eenheid met God heeft de duivel altijd al bestreden. Hij bestreed de eenheid tussen God en Adam met succes en het gevolg was de zondeval. Hij probeerde ook de eenheid tussen de Here Jezus en God te bestrijden, maar daar slaagde Hij niet in!
Oswald Chambers zegt hierover het volgende:
"Satan probeert ons niet te verleiden om slechte dingen te doen; hij verleidt ons om ons te laten verliezen wat God door de wedergeboorte in ons heeft gelegd, namelijk de mogelijkheid om waardevol voor God te zijn."
Als we verzocht worden door de duivel dan is het belangrijk dat we absoluut gehoorzaam aan God blijven, wat het ons ook kost. Als je niet toegeeft aan de verzoeking dan zul je ontdekken dat de aanval je met hogere en zuiverder eigenschappen achterlaat dan ooit tevoren. Jezus is gestorven aan het kruis en opgestaan uit de dood! Hij heeft aan het kruis de overwinning behaald op satan en zijn trawanten en Hij verlangt ernaar dat jij een leven leidt in volmaakte eenheid met God de Vader!
1) Verwerping van de zelfhaat
Het eerste wat gedaan moet worden wil je de deugd van zelfaanvaarding kunnen ontvangen is het verwerpen van zelfhaat. Zelfhaat is het tegenovergestelde van zelfaanvaarding. Zelfhaat gaat bijna altijd gepaard met schaamte en zelfmedelijden en is een krachtig en dwingend middel van de vijand om kostbare en begaafde mensen te verleiden om in zonde te vallen.
Zelfhaat kent vele vormen: een kritische geest die veeleisend is tegen zichzelf en anderen, een perfectionistische houding die het onmogelijke van zichzelf en anderen eist, een neiging om zich sterk bezig te houden met eigen schuld en een drang om met anderen te wedijveren in positie en succes. Over die laatste wil ik iets meer zeggen. Er is namelijk sprake van zelfhaat als we ons steeds met anderen vergelijken en daar minder uitkomen. Zodra we dit doen dan bevestigen we dat we niet waardevol zijn en niet goed genoeg. In de seculiere wereld om ons heen wordt er voornamelijk horizontaal gedacht. Waar staat hij of zij op de maatschappelijke ladder? Als we christen worden beseffen we dat er alleen verticaal moet worden gedacht: staat deze persoon buiten het Koninkrijk of erbinnen?
Vaak nemen we onzichtbare ladders uit de wereld met ons mee Gods Koninkrijk in en vergelijken we onszelf opnieuw met anderen. Mensen die in tongen spreken staan hoger op de ladder dan mensen die dit niet doen. Mensen die beelden zien staan ook hoger, mensen die een huiskring leiden ook. En mensen die preken, ooh die staan helemaal bovenaan. Onzin! Er zijn geen ladder in Gods Rijk. We zijn allemaal gelijk in Christus!
Het verraderlijke van deze ladderbusiness is dat we niet weten waarnaar we moeten kijken…. In Gods Koninkrijk gaat het juist om het innerlijke en dat kunnen we niet zien en dus ook niet vergelijken. We zijn en groeien allemaal anders. Zowel in het vergelijken als in het afkraken van jezelf zeg je eigenlijk dat je hetzelfde wilt zijn. Maar God heeft ons juist uniek gemaakt en dat moeten we leren vieren!
De verwerping van zelfhaat is geen geringe stap om te zetten. Het vereist dat we onszelf helemaal openen voor de betekenis van het kruis. Het betekent dat je alles wat uit het offer van de Here Jezus voorkomt, volledig in je opneemt. Verwerping van zelfhaat is de eerste stap om te deugd van zelfaanvaarding te ontvangen. Het is een bewuste stap van de wil waarbij we onze ogen gericht houden op de Bron van ons behoud, en niet op onze gevoelens of ons verstand. Zodadelijk zullen we tijd nemen voor iedereen die dat wil om in gebed onze zelfhaat te verwerpen.
2) Praktiseren van Gods Tegenwoordigheid
De tweede stap in het aanvaarden van onszelf is het praktiseren van Gods Tegenwoordigheid en daarmee je vereniging met hem. Dit betekent dat we ieder moment van de dag onze geest ervan doordringen dat God er is. En dat Hij door het werk van de Here Jezus jouw hart met dat van hem verenigd heeft. We vieren dan onze kleinheid; wij zijn niet in staat om volgens de maatstaven van God te leven, maar Jezus heeft onze eenheid met God hersteld en in hem kunnen we leven zoals Hij het heeft bedoeld. En we vieren Gods grootheid: Hij is de Schepper van hemel en aarde. Hij heeft mensen gemaakt naar zijn beeld, allemaal verschillend, allemaal uniek en Hij heeft dit zeer goed gedaan! Het praktiseren van Gods Tegenwoordigheid begint met één van de meest krachtige gebeden die we als christen kunnen bidden: "Kom, Here Jezus kom!"
Gods Tegenwoordigheid praktiseren betekent de ogen van je hart op Jezus richten.
Hebreeën 12:2: "Laten we het oog gericht houden op Jezus, die ons op de weg van het geloof is voorgegaan en ons naar de volmaaktheid brengt. Om de vreugde die voor hem in het verschiet lag, heeft hij het kruis op zich genomen en de schande niet geteld. Nu zit hij aan de rechterzijde van de troon van God."
Je echte ik, degene die God voor ogen had toen Hij je schiep, zal niet verschijnen zolang je ernaar zoekt. Het zal verschijnen wanneer je naar Jezus zoekt. Op hem moet onze zelfaanvaarding rusten. Onze zelfaanvaarding moet gefundeerd zijn op het besef dat God ons in Christus heeft aanvaard. Dan wordt onze eigenliefde slechts een spiegelbeeld van de levendige overtuiging dat God van ons houdt.
3) Luisterend bidden
Het laatste wat noodzakelijk is om je door de onmacht om jezelf te aanvaarden heen zal leiden is luisterend bidden. Door luisterend bidden gaan wij onszelf zien door de ogen van de Meester Bevestiger, onze hemelse Vader.
Nadat we in Gods Tegenwoordigheid zijn gekomen moeten we leren om te ontvangen van Gods genezende Woord. Tijdens het luisterend bidden nemen we de tijd om met God te praten over waarom we ons voelen zoals we ons voelen en waarom we dingen doen zoals we ze doen. Dit betekent dat we iedere negatieve, onware, irrationele gedachte en iedere gedragsgewoonte opschrijven en in het licht van Christus brengen. 2 Corinthe 10:5: "We nemen elke gedachte gevangen om haar tot gehoorzaamheid aan Christus te brengen." Voor sommigen van ons betekent dit in het begin bijna een volledige dagtaak. Dat is des te meer reden om er een prioriteit van te maken.
Wanneer we onze zieke denkpatronen opschrijven en in gebed brengen zullen we ook de tijd moeten nemen om naar de Here God te luisteren. Om de genezende, positieve, ware en patronen te horen die de duistere, negatieve moeten vervangen. Dan gaan we denken zoals God denkt en raken we de zieke denkbeelden die we over onszelf hebben kwijt.
1) Eerst erkennen we dat we ze hebben, 2) dan ontdekken we hoe ze er komen en waarom we ze hebben. 3) Tenslotte belijden we ze en raken we ze kwijt door ze aan God te geven en 4) in ruil daarvoor het ware Woord te ontvangen dat Hij altijd stuurt. God kan zijn Woord sturen in de vorm van een gedachte, een bijbeltekst, iets wat iemand heeft gezegd, gebeden etc. We mogen erop vertrouwen dat Hij dit zal doen!
Tijd van gebed voor verwerping van zelfhaat:
Hemelse Vader we danken u dat we met u verenigd zijn door de dood van Uw Zoon Jezus. Dank uw wel dat we door ons geloof in hem niet alleen schoongewassen kunnen worden van onze eigen zonden, maar dat ons hart kan worden bevrijd van zijn pijnlijke reacties op de zonden en tekortkomingen van anderen om me heen ten opzichte van mij.
Door u Here Jezus kunnen we opzien naar de Vader en durven we het volgende samen te bidden:
Heer— U weet – dat ik niet in staat ben geweest – om uw heiligheid – en uw rechtvaardigheid – te aanvaarden zoals ik zou willen – ik ben niet in staat geweest – om uw tegenwoordigheid te praktiseren – omdat mijn gevoelens – en mijn gedachten – over mezelf zo ziek zijn – Ik beleid deze gevoelens – en deze gedachten als zonde – en vraag uw vergeving.
Jezus is de enige die het juk van de zonde in jouw leven kan verbreken. Stel je voor, kijk met de ogen van je hart en zie Jezus gekruisigd op een groot houten kruis. Het kruis is zo groot dat de top ervan tot aan de troon van de Vader reikt en de voet van het kruis is hier bij jou. Kijk naar hem! En nu, laat alle bitterheid, alle boosheid, zelfhaat, alle rebellie uit het diepst van je ziel stromen. Laat het in je handen stromen en van daaruit in het kruis van Jezus. Want Jezus kwam naar de aarde zonde te worden voor ons. Raak het kwijt! Laat het gaan! Raak de duisternis kwijt die in je hart zit en ontvang het licht van Jezus daarvoor in de plaats.
Here Jezus – ik heb opgezien naar U – als mijn redder – die voor mij stierf – en die mijn zonde en duisternis – mijn zieke gevoelens over U – anderen en mijzelf – in zich opneemt. –Dank U wel – dat U dat gedaan hebt! – Ik ontvang Uw vergeving – op dit moment
Tot nu toe – heb ik mijn ogen afgewend – van Uw waarheid over mij – dit zal ik – met Uw hulp – niet meer doen – in plaats daarvan – zal ik opzien naar U – voor Uw genezende woord – dat U altijd stuurt. – Ik belijd nu de zonde van trots – die verbonden is – met mijn zelfhaat. – Heer – Nu verwerp ik – in de naam van Jezus Christus – en met de genade – die U over mij uitstort – de zonde van zelfhaat – Ik ontvang uw liefde – en uw vergeving – op dit moment
Tijd van stilte…
Zefanja 3:1-17 voorlezen!
Zegenbede
"Ik zegen jullie met genade en vrede van God de Vader, die liefdevol is en zorgzaam, goed en genadig. Ik deel jullie de liefde van Christus mee, die standvastig is en betrouwbaar, heilig en rechtvaardig. En ik wens jullie de gemeenschap toe met de heilige Geest die altijd aanwezig is en beschikbaar, de gever van goede gaven. Amen!"
Bron: http://www.pglweb.nl/preken/zelfaanvaarding.htm 
