Het meest controversiële onderwerp uit de politiek van dit moment is Gods plan met het land Israël. De kranten staan vol over de ruzievraag: Van wie is het land? Het land wordt op grond van een vergissing Palestina genoemd, een absoluut onbijbelse benaming. Palestina betekent: het land van de Filistijnen. Deze benaming werd nooit gebruikt tót het moment dat de Romeinen de eerste tempel vernietigden. Zij voerden de naam Palestina in als een verklaring dat de Joden er geen enkel recht meer op hadden. Het is een bewust gekozen antisemitisch woord. Mijn vrouw Ruth werd furieus op mij toen ik een keer sprak over `Palestina': "Gebruik die benaming nooit weer!" Bijbels gezien heet het land 'Kanaän' en in het Nieuwe Testament (o.a. in Mattheüs 2:6) wordt het land `Israël' genoemd. Wat zegt God over dit land?

In Genesis 17:7-8 verschijnt God aan Abraham en sluit een verbond met hem. God is daarin soeverein: Abraham heeft geen eigen inbreng, maar hoeft het verbond alleen maar te accepteren. God zegt tegen hem: "Ik zal aan u en uw nageslacht het Iand, waarin gij als vreemdeling vertoeft, het ganse land Kanaän, tot een altoos durende bezitting geven, en Ik zal hun tot een God zijn." Er is dus geen enkele twijfel mogelijk over wie het land toebehoort tenminste: als u de bijbel gelooft. Of het volk Israël nu woont in het land of niet, God heeft het hen gegeven als eeuwig bezit! In dit verband staat er een opmerkelijke passage in psalm 105: 7 - 11. Het is een verklaring van Gods plan met het land, en in dit gedeelte staan méér woorden om Gods toewijding aan het land te beschrijven, dan in enig ander bijbelgedeelte:

Hij, de Here, is onze God, zijn oordelen gaan over de ganse aarde. Hij gedenkt voor eeuwig aan zijn eerbond, -het woord, dat Hij gebood aan duizend geslachten - dat Hij met Abraham sloot, en aan zijn eed aan Isaäk; ook stelde Hij het voor Jakob tot een inzetting, voor Israël tot een eeuwig verbond, toen Hij zeide: U zal Ik het land Kanaän geven als het u toegemeten erfdeel.

De oordelen van God gaan over de ganse aarde, oftewel: wat God verklaart geldt voor de hele wereld. De woorden uit deze psalm gaan ook u en mij aan. En kijkt u eens naar de krachtige, overvloedige woorden waarmee Gods toewijding wordt beschreven: verbond, eed, inzetting, eeuwig verbond, toegemeten erfdeel. Waaraan verbindt God zich zo totaal en zonder enig voorbehoud? Aan het land Kanaän dat gegeven zal worden aan Israël. Ieder die tegen Gods toewijding aan dit plan ingaat, gaat rechtstreeks tegen God in.

Gods plan voor terugkeer
Jesaja 14: "Want de Here zal zich over Jakob ontfermen en nog zal Hij Israël verkíezen en ze op hun eigen bodem doen wonen; dan zal de vreemdeling zich bij hen aansluiten en men zal zich voegen bij het huis van Jakob. En de volken zullen het met zich nemen en het naar zijn eigen plaats brengen en het huis Israëls zal ze als erfelijk bezit verkrijgen op de grond des heren, tot slaven en tot slavinnen." Hier lezen we de voorspelling van de terugkeer van het Joodse volk naar hun erfdeel in de laatste dagen. Het is Gods belofte dat Hij hen zal laten terugkeren naar het land Kanaän. In Ezechiël 36 vinden we een korte beschrijving van de fasen van deze terugkeer:

Het woord des Heren kwam tot mij: mensenkind, toen het huis Israëls nog in zijn land woonde, heeft het dat verontreinigd door zijn handel en wandel. Daarom stortte Ik mijn grimmigheid over hen uit vanwege het bloed dat zij in het land vergoten hadden..

.Let op de woorden 'zijn land' - het was hun eigen land, maar ze hebben het vervuild door hun zonden. Als straf stortte God zijn grimmigheid over hen uit, maar ze woonden nog in hun land.

Ik verstrooide hen onder de volken, zodat zij over de landen verspreid raakten; naar hun handel en wandel richtte Ik hen. En bij alle volken waar zij kwamen, ontheiligden zij mijn heilige naam, doordat men van hen zeide: Dezen zijn het volk des Heren, maar toch moesten zij weg uit zijn land. Dit deed Mij leed om mijn heilige naam, die het huis Israëls ontheiligd had onder de volken in wier gebied zij gekomen waren.

Het volgende oordeel was dus dat ze uit hun land werden weggevoerd.

Ik zal mijn grote naam die onder de volken ontheiligd is, die gij te midden van hen ontheiligd hebt, heiligen, en de volken zullen weten, dat Ik de Here ben, luidt het woord van de Here Here, wanneer Ik Mij voor hun ogen aan u de Heilige zal betonen. Ik zal u weghalen uit de volken en u bijeen vergaderen uit alle landen en Ik zal u brengen naar uw eigen land;

Dit vers is uitermate belangrijk. U zult Gods handelen met Israël nooit begrijpen als u niet weet dat God het niet doet omwille van de Joden, maar omwille van zijn naam! Niet zozeer de Joden, maar Gods eer is in het geding in de conflictsituatie rond Israël! Er zijn christenen die zeggen: "Ik wil de Joden best accepteren, maar dan moeten ze eerst Jezus accepteren als Messias." Die christenen zullen dat met God moeten uitvechten, want Hij doet het op zijn manier. Hij brengt namelijk éérst het volk terug in hun eigen land. Ze woonden er niet, maar het was nog steeds hun land! We zien dit momenteel gebeuren: Joden keren terug naar Israël uit honderden landen. Wat een wonder bijna nog groter dan de terugkeer uit het eerste land waaruit ze terugkeerden, Egypte. Mijn eerste vrouw was een Deense. Zij zei ooit: "Als je de Denen zou verspreiden over de landen, dan zou je na 200 jaar geen Deen meer terugvinden. Ze zouden zijn opgegaan in het volk waar ze woonden. En dit zal voor de meeste andere volken gelden. Maar de Joden, die liefst tweeduizend jaar geleden verstrooid werden, zijn nog steeds een duidelijk herkenbare groep!

Ik zal rein water over u sprengen en gij zult rein worden, van al uw onreinheden en van al uw afgoden zal Ik u reinigen;

Pas als God de Joden heeft teruggebracht, zal Hij met ze handelen - niet daarvoor. Ze keren onrein terug naar hun land. God zal hen daar met rein water sprenkelen.

een nieuw hart zal Ik u geven en een nieuwe geest in uw binnenste; het hart van steen zal Ik uit uw lichaam verwijderen en Ik zal u een hart van vlees geven. Mijn Geest zal Ik in uw binnenste geven en maken dat gij naar mijn inzettingen wandelt en naarstig mijn verordeningen onderhoudt.

In de jaren van hun verstrooiing hadden de Joden een hart van steen. Dat was een oordeel van God over hun zonden. Maar een hart van steen kan gewoonweg niet reageren op de Heilige Geest. In deze periode zal God dit hart wegnemen en hen een hart van vlees geven. Nu kunnen ze reageren op Gods Geest, die de waarheid openbaart over Jezus. De verandering van hun hart wordt zichtbaar in hun houding ten opzichte van Jezus - en we zien tegenwoordig in Jeruzalem hoe steeds meer Joden Hem erkennen als Messias. Door de doop in de Heilige Geest kunnen zij nu ook Gods geboden houden. Wist u dat het onmogelijk is om Gods geboden te houden zonder dat u gedoopt bent in de Heilige Geest? Maar met de Heilige Geest is het mogelijk!

Gij zult wonen in het land dat Ik uw vaderen gegeven heb; gij zult Mij tot een volk zijn en Ik zal u tot een God zijn." (Ez. 36:16-28)

Dit is de heerlijke climax van de geschiedenis en God is ermee bezig. Heb dus geduld met het Joodse volk. God vervult deze dingen die Hij jaren tevoren voorspeld heeft voor onze ogen. In de Hebreeuwse grondtekst zegt God in dit bijbelgedeelte maar liefst achttien keer: "Ik zal...". God is soeverein. Hij doet wat Hij wil, wanneer Hij wil en Hij vraagt niemand om toestemming. Zelfs niet aan u of aan mij! Gelooft u in Gods soevereiniteit? En accepteert u die ook?

Wat is de toepassing van dit besef op ons eigen leven? Jesaja 11:11-12: En het zal te dien dage geschieden, dat de Here wederom zijn hand opheffen zal om los te kopen de rest van zijn volk... En Hij zal een banier opheffen voor de volken, en de verdrevenen van Israël verzamelen en de verstrooide dochters van Juda vergaderen van de vier einden de aarde.

Als Jesaja spreekt over 'die dag' bedoelt hij vaak de eindtijd. In die tijd - en het is de tijd waarin we nu leven - zal God wederom, dus voor een tweede keer, zijn volk terugbrengen. De eerste keer was kortstondig: de terugkeer uit de ballingschap in Babylon. De tweede terugkeer is wereldwijd en is een banier voor de andere, heidense volken.

Banier
Een banier is een vlag die hoog omhoog wordt gehouden en daardoor tot op grote afstand goed zichtbaar is. Iedereen kan de terugkeer zien! U kunt geen week de krant lezen of u vindt nieuws over Israël, terwijl het slechts een klein volkje is van 6 miljoen mensen. God wil echter dat iedereen het ziet. Hij is een verbondsgod. Drieduizend jaar geleden sloot God een verbond met Abraham, en hoewel iedereen dit verbond vergat, zou Hij het nooit vergeten. God houdt zijn verbond. Dat is ook voor ons belangrijk, want onze relatie met God is gebaseerd op een verbond door het bloed van Jezus. Als God zijn verbond met Israël zou kunnen breken, waarom dan niet ook zijn verbond met de kerk? Maar als God zijn hand ergens naar uitstrekt, gaat Hij het ook doen.

Joël 3: 1-2: "Want zie, in die dagen en te dien tijde, wanneer Ik een keer zal brengen in het lot van Juda en van Jeruzalem, zal Ik alle volken verzamelen en afvoeren naar het dal van Josafat, en Ik zal aldaar met hen in het gericht treden ter oorzake van mijn volk en van mijn erfdeel Israël, dat zij onder de volken verstrooid hebben, tenwijl zij mijn land verdeelden.

De Heer gaat in het gericht met de volken onder wie Israël verstrooid was, omdat zij wiens land hebben verdeeld? 'Mijn land', zegt God. Het is Gods bezit en Hij gaf het aan Israël. Maar de volken hebben het verdeeld. Aan het eind van de Eerste Wereldoorlog gaven de geallieerden Engeland het mandaat (de opdracht) een nationaal tehuis op te richten voor het Joodse volk. In 1929 kwam deze opdracht ten uitvoer en creëerde Winston Churchill met één pennestreek een Arabische staat, die het Overjordaanse werd genoemd (het tegenwoordige Jordanië). Daarmee gaf hij 75% van het land dat Israël toebehoorde weg. Voor het Joodse volk bleef dus zo'n 25% over van het land dat hen toegewezen had moeten worden. Na de Tweede Wereldoorlog stemden de Verenigde Naties voor opdeling van het land en gaven 12% aan Israel. In plaats van 100% kregen de Joden nu dus 12% in handen. Engeland heeft hierin een grote verantwoordelijkheid. Zelfs toen de Verenigde Naties ervoor stemden Israël een eigen staat te geven, werkte Engeland dat op alle mogelijke manieren tegen. Maar wat was het resultaat? De staat Israël kwam tot stand en het Britse rijk viel uiteen.

Regeringsleiders kunnen zich voordoen als een vriend van Israël en allerlei politiek correcte uitspraken doen om het evenwicht in het Midden Oosten te waarborgen, maar van binnen zijn ze maar om één ding bezorgd : olie. Dat motiveert de wereldmachten en ook de Europese Unie. Israël heeft echter geen olie te bieden... Ik hoop echter dat we onze les geleerd hebben. Wee ieder volk en iedere regering die tegen Gods bedoeling met Israël in gaat! We moeten ons als volk vernederen voor God en dit belijden als zonde: "We hebben Uw plannen verhinderd. we hebben Uw volk gekleineerd."

Gezegend is Hij die komt..!
De helft van alle resoluties van de Verenigde Naties gaat over het kleine Israël. Daar moet een reden voor zijn. Wat is de reden voor alle spanning en het conflict rond Israël? In Matth. 23:37 - 39 lezen we Jezus' afscheidswoorden aan Jeruzalem: Jeruzalem, Jeruzalem, dat de profeten doodt.. hoe dikwijls heb Ik uw kinderen willen vergaderen, gelijk een hen haar kuikens onder haar vleugels vergadert, en gij hebt niet gewild. Zie, uw huis wordt aan u overgelaten. Want lk zeg u, gij zult Mij van nu aan niet meer zien, totdat gij zegt: Gezegend is Hij, die komt in de naam des Heren! Er is een soort collectieve onwil van het Joodse volk om de Messias te aanvaarden. Jezus spreekt hier over 'u' in de meervoudsvorm: "Gij, Joods volk, zult mij niet meer zien totdat Gij, Joods volk, zegt: Gezegend is Hij die komt in de naam des Heren." Jezus komt niet terug voordat het Joodse volk bereid is Hem welkom te heten. Dat moment staat beschreven in Zacharia 12 vanaf vers 10 (SV): Doch over het huis Davids, en over de inwoners van Jeruzalem, zal Ik uitstorten de Geest der genade en der gebeden; en zij zullen Mij aanschouwen, Die zij doorstoken hebben, en zij zullen over Hem rouwklagen, als met de rouwklacht over een enige zoon; zij zullen over Hem bitter kermen, zoals over een eerstgeborene.

De Heer spreekt en zegt: Ze zullen Mij zien. Dit is de meest duidelijke uitspraak in de bijbel, die voorzegt dat zij de Heer zouden doorsteken, kruisigen. Er komt, door de Heilige Geest, onder de Joden een openbaring van wie Jezus is, en dan zal er een rouw zijn zoals er nooit eerder in de geschiedenis van Israël is geweest. Voor de eerste keer zullen ze zich realiseren: Wij hebben onze Messias gekruisigd. We verwierpen onze God.

Voordat de Heer terugkomt, moeten bepaalde dingen plaatsvinden. Allereerst zal het Joodse volk zich opnieuw vestigen in Jeruzalem en het land. Dan moet er een bovennatuurlijke openbaring van Jezus komen, die het hart van het volk tot Hem zal keren. Wat denkt u dat satan, de god van deze eeuw, het meeste vreest? De terugkeer van Jezus. Totdat Jezus terugkomt, zal hij misschien slagen verliezen, maar nog niet de oorlog. Waar verzet satan zich het meeste tegen? De voorbereiding van zijn wederkomst! Dat is de waarheid die schuilt achter alle opstand en onrust in het Midden-0osten. Alle volken zijn erbij betrokken, want God zal hen verzamelen en oordelen naar hun reactie op zijn claim van het land voor Israël. Is dat niet verbazingwekkend - zelfs beangstigend? Bid met mij mee dat uw eigen land niet aan de verkeerde kant staat!

Laten we nadenken over onze relatie met God en onze zonden belijden. We hebben vergeving nodig, want we hebben Gods bedoelingen in de weg gestaan en zijn volk belogen en gekleineerd. Onze houding naar het land Israël was onethisch. Laat dit een moment bepalend zijn voor uzelf en voor de toekomst van het land Israël.

uit: http://www.geloof.myweb.nl/israel/land.html