Vals berouw kan ook een sluwe manier zijn om anderen te manipuleren. Kijken naar iemand die "zich slecht voelt" geeft de meeste mensen een ongemakkelijk gevoel. Dus soms haasten ze zich om de degene die "berouw" heeft te verzekeren dat wat hij deed niet zo erg was:

"Veel mensen hebben hetzelfde gedaan"

"Wel, je hebt toch niemand verkracht, vermoord, incest gepleegd, (vul zelf verder in)"

"Kijk, je bent echt een fijne man op heel wat andere terreinen"

Dat soort "troost" vernietigt het doel van berouw. Berouw zou ons moeten leiden tot verzoening met degene die we beschadigd hebben door ons te laten zien en voelen hoe onze acties een breuk in onze relatie hebben veroorzaakt. Wanneer we tot echt berouw komen, hebben we appetijt verloren in de beschadigende daad omdat we gegeten hebben van de weerzinwekkende rommel die we van ons leven gemaakt hebben.

Sommige mensen kunnen druk uitoefenen (vaak niet eens op een subtiele manier) op de vrouw om te zich verzoenen met haar man. "Zie je niet dat hij oprecht is?", vragen ze. "Een goed christen moet tot 7 maal 70 maal een ander vergeven", zeggen ze.

Maar zij leeft al lang met hem samen en ze heeft het opnieuw en opnieuw zien gebeuren. In haar geest voelt ze dat het theater is. Ze voelt met bijna zekerheid, dat als ze tot verzoening komt, hij zal doorgaan met zijn gedrag op het moment dat de crisis over is, net zoals in het verleden.

Goed bedoelende mensen trachten een koppel met verdriet te troosten door hun pijn te bedekken. Maar door de vrouw te laten accepteren wat ze weet en haar man snel vrij te pleiten kunnen ze de mogelijkheid tot echte verzoening kapotmaken. Omdat de echtgenoot verlost is van het worstelen met de diepe wortel van zijn verslaving, zal hij terugvallen op zijn oude gewoontes. Dit voegt nog toe aan de verontwaardiging van de vrouw en haar gevoel van verraden-zijn. De beste manier waarop anderen vergeving en verzoening kunnen aanmoedigen is de dader volledig te laten voelen wat hij aangericht heeft en de beschadigde persoon volledig verdriet te laten hebben over haar verlies. De beschadigde vrouw weet wanneer het berouw van haar man rijp is, ze voelt het aan in haar geest.

Vergeving betekent extra pijn riskeren door te doen wat je kunt om mee de beschadiging te herstellen.

God was de onschuldige partij in de schade die leidde tot onze scheiding van Hem. Toch, vanaf het moment dat we zondigden tegen Hem, ontwikkelde Hij een plan waarin Hij zichzelf zou offeren om de schade te herstellen. Toen de tijd rijp was, riskeerde en ervaarde hij bijkomende krenking van Zijn liefde toen Hij op aarde kwam om zijn plan te vervullen. Hij werd bespot en veracht, verworpen door de mens omwille van zijn inspanning tot verzoening. Toch weerhield onze verwerping Hem er niet van ons lief te hebben. Zijn liefde voor ons is een afspiegeling van Zijn goddelijk karakter. Hij is hierin standvastig en onverzettelijk.

De vrouw is de onschuldige partij in de schade die pornografie veroorzaakt heeft in haar huwelijk. Toch, als ze het hart heeft om lief te hebben, zal ze bijkomende verwerping riskeren door de mogelijkheid tot verzoening open te maken. Liefde is groter dan verwerping. Dit betekent niet dat liefde niet verwond wordt door verwerping. Het betekent dat liefde verwerping overwint door nogmaals de kloof te trachten overbruggen, door een open hand uit te strekken naar wie die tegen ons zondigde.

Vergeving betekent accepteren dat je beroofd bent

Het moeilijkste deel van vergeving is het verlies van iets wat je dierbaar is, te accepteren. Ik heb eens iemand horen zeggen dat vergeving is "instemmen met een verlies". Voor iemand die gestreden heeft met eigen verliezen, kan deze stelling zeer pijnlijk zijn.

"Instemmen met verlies" kan betekenen dat je toestemming geeft voor het verlies. Het suggereert bijna dat je moet instemmen met verliezen in de toekomst. We zijn hoeven het kwade niet te accepteren, we moeten het kwade overwinnen.

Ik druk het liever uit als "vergeving is aanvaarden dat je een verlies hebt opgelopen". Voor mij betekent dat een wereld van verschil. Accepteren dat een verlies je overkomen is, plaatst je niet in de positie waar je in de toekomst opnieuw beroofd kunt worden. Het erkent enkel wat gebeurd is, zonder te suggereren dat je toestemming gaf voor wat gebeurde.


Vergeving betekent dat je waar je mee zit voorlegt aan de overtreder

Om je verlies te kunnen accepteren, moet je weten wat het is. Dat maakt een precisering van de begane misdaden noodzakelijk. Het vraagt een nauwkeurig onderzoek van de aanklachten. Is dat rancuneus? Neen. Door heel het Oude Testament maakt God duidelijk wat Hij had tegen Zijn vrouw, Israël. Hij gebruikte profeten om haar misdaden in levendige kleuren op te sommen. En de misdaad nummer één waarvoor ze aangeklaagd werd, was overspel.

Lees Ezechiël 23, Jeremia 4 en het boek Hosea. Ze bevatten elk gedetailleerde opsommingen in ongezuiverde bewoordingen van de manieren waarop Israël inbreuk maakte op het verbond met God. God maakte duidelijk wat hij tegen Zijn vrouw had, niet om haar beschaamd te maken zodat ze zou gaan gehoorzamen, wel om haar ertoe te leiden dat ze zich haar liefde die ze eens voor Hem had, zou herinneren. Hij weigerde haar te verlaten zonder haar de kans te geven te zien dat zij Hem eerst verlaten had.

Net zoals God eerlijk was met zijn bruid over hoe zij het verdrag verbroken had, zal een vrouw eerlijk moeten zijn tegen haar man over hoe hij zijn huwelijksbelofte verbroken heeft. Dit is veel meer dan eenvoudig zeggen "Je hebt overspel gepleegd". De zaak die je tegen je man hebt bespreken houdt in dat je je lijden duidelijk maakt. Je pijn openbaren die hij veroorzaakt heeft door je te verlaten. Het leed door zijn verraad ontmaskeren. Het betekent dat je weigert te schuilen voor het leed van zijn wreedheid.

Je wordt enorm kwetsbaar wanneer je je lijden aan iemand toont die er misschien helemaal niet om geeft dat hij je gekwetst heeft. Deze kwetsbaarheid is echter absoluut noodzakelijk voor vergeving en het is cruciaal voor verzoening. Ik sta iedere keer in verwondering als ik denk aan hoe Jezus aan het kruis Zijn lijden openbaarde. Hij riep "Mij dorst!" Hij schreeuwde zijn lijden uit "Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?". We kunnen ertoe verleid worden om over onze ontrouwe echtgenoot te zeggen "Ik wil hem niet het plezier gunnen dat hij weet hoeveel pijn hij mij gekost heeft". Maar dat is niet wat Jezus deed. Hij uitte Zijn pijn bij hen die het veroorzaakten. Als je je man gaat vergeven, moet je de moed vinden om hetzelfde te doen.

Tonen wat het verlies is heeft niet alleen te maken met het tonen van je eigen lijden. Het hoofddoel hierachter is je man te confronteren met de waarheid van zijn keuzes. Hij heeft lange tijd gelogen tegen zichzelf over wat hij gedaan heeft. Hij kan niet genezen worden tot hij de waarheid beseft van wat hij gedaan heeft en hoe hij zich gedroeg. Hierdoor wordt het presenteren van het verlies een verlossende daad. De hoop is dan dat jouw nederigheid hem tot het gezond verstand brengt. Want in jouw gebrokenheid, heb je hem geconfronteerd met de waarheid van zijn gebrokenheid.
 
 

Wakker worden is pijnlijk

Verdringing zorgt voor ongevoeligheid; voorbij verdringing komen is te vergelijken met een bevroren lichaamsdeel dat ontwaakt. Wanneer je lichaamsdeel bevroren is, ben je je niet bewust van de schade die ontstaat omdat je het gewoon niet voelt. Als je echter het lichaamsdeel wilt redden, moet je de bloedcirculatie herstellen. Wanneer het bloed weer leven brengt in het afstervende deel is het eerste gevoel dat je krijgt pijn, ondraaglijke, verscheurende pijn. Hoe sterk je pijn voelt als je je emotionele bevriezing wegneemt, is evenredig met hoeveel tijd je de pijn verdoofd hebt. Wees niet bang voor de pijn, het is een teken dat het levensbloed in je ziel begint te stromen.

                             Vervolg: klik hier