Waarom de bijbel lezen?

Leidraad

De bijbel biedt leiding in kwesties van moraliteit, en er worden doeltreffende oplossingen in beschreven voor de problemen van misdaad, honger en vervuiling. De moeilijkheid is dat de meeste mensen de bijbel niet langer bezien als een gezaghebbende bron in zulke aangelegenheden. Eens werd er met respect naar geluisterd — althans in het Westen. Hoewel de bijbel door mensen werd geschreven, aanvaardden in het verleden de meesten in de christenheid de bijbel als het Woord van God en geloofden zij dat God zelf de inhoud ervan had geïnspireerd.

Gehaat en bemind

Terzelfder tijd moeten wij er nota van nemen dat geen ander boek in de hele geschiedenis het doelwit van zo veel boosaardige tegenstand en zelfs haat is geweest. Hierbij kan men dan ook afvragen hoe het komt dat dit Boek der boeken zo veel weerstand kon opbrengen. Dit moet toch ook echt te maken hebben met de draagkracht van de inhoud er van.

Bijbels zijn vanaf de middeleeuwen tot in onze twintigste eeuw in het openbaar verbrand. En het lezen of verspreiden van de bijbel is zelfs in onze tijd met boete en gevangenzetting gestraft. In vroeger eeuwen hadden zulke „misdaden” dikwijls marteling en de dood tot gevolg. Zelfs vandaag vinden wij mensen die gemarteld worden om het lezen en het verspreiden van het in de Bijbel neergeschreven gedachtengoed.

De inhoud der boeken is door velen als gevaarlijk voor de mensheid aanschoud geworden terwijl anderen het juist als een mogelijkheid tot redding van die mensheid aanschouwen.

Doorheen de eeuwen heen hebben de Geschriften veel mensen weten te begeesteren en hebben zij ook een ongelofelijke drang ondervonden om hun kennis van de Heilige Schrift wereldkundig te maken. Met een ongelofelijke bezieldheid hebben lezers van de Heilige Schrift de woorden van de Boeken trachten over te brengen tot hun naasten. Zij hebben een enorme toewijding opgebracht om de bijbel tot de mensen te brengen. Velen zijn ondanks niet-aflatende vervolging de bijbel blijven lezen. Neem bijvoorbeeld William Tyndale, een zestiende-eeuwse Engelsman die te Oxford studeerde en een gerespecteerd lector aan de Universiteit van Cambridge werd.

Tyndale hield van de bijbel. Maar in zijn tijd stonden de religieuze autoriteiten erop dat de bijbel in het Latijn, een dode taal, zou blijven. Teneinde de bijbel toegankelijk te maken voor zijn landgenoten, besloot Tyndale hem daarom in het Engels te vertalen. Daar dit bij de wet verboden was, moest Tyndale zijn onbezorgde academische carrière opgeven en naar het vasteland van Europa vluchten. Hij leidde lang genoeg het moeilijke bestaan van een vluchteling om de Griekse Geschriften (het „Nieuwe Testament”) en een gedeelte van de Hebreeuwse Geschriften (het „Oude Testament”) in zijn moedertaal te vertalen; maar uiteindelijk werd hij gevangengenomen, veroordeeld wegens ketterij en gewurgd, en zijn lichaam werd verbrand.

Tyndale is slechts een van de velen die alles hebben opgeofferd om de bijbel te lezen of hem voor anderen beschikbaar te stellen. Geen ander boek heeft zoveel gewone mannen en vrouwen met zo’n enorme moed kunnen bezielen. In dit opzicht is de bijbel werkelijk ongeëvenaard.

De Bijbel is het Woord over God

De Bijbel is Gods openbaring aan de mensen. Het zijn de opgetekende gedachten en gebeurtenissen die door de eeuwen heen over de mensen zijn gekomen. De boeken trachten een beeld te scheppen van de gebeurtenissen en de achtergronden van de schepping en van de relatie tussen de schepselen en hun bron.

De Bijbel is het resultaat van het zoeken van mensen naar God. God heeft mensen geïnspireerd te schrijven, d.w.z dat zij schreven wat God hen ingaf; niet als robots, maar aan de hand van ingevingen. Ook al schreven de uitverkoren mensen vanuit hun eigen belevingswereld, werden hun gedachten gevoed door een bovennatuurlijke kracht. Niettegenstaande dat zij goddelijke inspiratie hadden bleven zij alhoewel zeer gelovig toch heel erg mensen van hun tijd met hun goede kanten en hun slechte kanten. Zij verhulden hun gebreken in hun schriftuur niet.

De bijbel is ook uniek wegens datgene wat veel van zijn schrijvers zelf over de totstandkoming ervan te zeggen hebben. Zo’n veertig personen, onder wie koningen, herders, vissers, civiele ambtenaren, priesters, ten minste één generaal alsook een arts, hadden een aandeel aan het schrijven van de verschillende gedeelten van de bijbel. Doch herhaaldelijk deden de schrijvers dezelfde bewering: dat zij niet hun eigen gedachten maar die van God optekenden. Derhalve lezen wij in de bijbel dikwijls uitdrukkingen zoals: „De geest van Jehovah was het die door mij heeft gesproken, en zijn woord was op mijn tong”, of: „Dit heeft de Soevereine Heer, Jehovah der legerscharen, gezegd” (2 Samuël 23:2; Jesaja 22:15). In een brief aan een mede-evangelieprediker schreef de apostel Paulus: „De gehele Schrift is door God geïnspireerd en nuttig om te onderwijzen, terecht te wijzen, dingen recht te zetten, streng te onderrichten in rechtvaardigheid, opdat de mens Gods volkomen bekwaam zij, volledig toegerust voor ieder goed werk.” — (2 Timótheüs 3:16, 17).

Hoewel de Bijbel is ontstaan door de hand ven vele schrijvers, is God zelf de werkelijke auteur daarachter, en is het toch één verhaal. Bijbelteksten zijn vaak ontstaan doordat verschillende verhalen zijn samengevoegd tot één geheel.

In overeenstemming met de aanspraak die de bijbel erop maakt Gods woord te zijn en niet dat van mensen, worden er vragen in beantwoord die alleen God kan beantwoorden. Er wordt bijvoorbeeld in uiteengezet waarom menselijke regeringen niet in staat zijn geweest duurzame vrede te brengen, hoe mensen de grootste voldoening in het leven kunnen vinden en wat de toekomst brengt voor de aarde en de mens daarop. Welnu, als nadenkend persoon hebt u zich deze en soortgelijke dingen ongetwijfeld ook vaak afgevraagd. Waarom zou u niet op zijn minst de mogelijkheid beschouwen dat de bijbel Gods Woord is en derhalve het enige boek dat een gezaghebbend antwoord op deze vragen kan geven?

De Bijbel is betrouwbaar, al moeten wij ons wel voortdurend afvragen wat het doel is van bepaald verhaal.