Publiek gezondheidssysteem.
Spanje kent een publiek gezondheidssysteem. Het is technisch gezien tamelijk goed ontwikkeld en dekt bijna de gehele bevolking. Het aanbod aan diensten is zeer breed. Zo omvat het allerlei soorten medische praktijken, diagnostische middelen of chirurgische ingrepen inclusief de plastiche (estetische) chirurgie. Er zijn echter ook medische terreinen, die niet voor dekking in aanmerking komen, zoals de ortodontologie. Dit hangt echter ook af van de betrokken Comunidad Autónoma. De competentie op het gebied van gezondheidszorg is in de meeste gevallen overgedragen aan deze bestuurslaag, waardoor de gezondheidsorganisatie ook telkens een andere naam heeft.

Netwerk in het land.
Het publiek gezondheidssysteem heeft een uitgebreid net van Gezondheidscentra (Centros de Salud de Atención Primaria) in elke gemeente vanaf 1.500 inwoners. De urgente hulp (Servicios de Urgencias) omvat meerdere kleine dorpen en is verder aanwezig in de grotere dorpen en alle steden.

De kleinere steden en de dorpen met een verzorgingsgebied hebben een regionaal ziekenhuis (Hospital Comarcal). Deze zijn voorzien van diagnostische middelen, medische basisspecialismen en de middelen voor een urgente ziekenhuisopname. In de hoofdsteden van de provincies bestaan grote ziekenhuizen, die de beschikking hebben over medische en chirurgische specialismen.

Vergoeding.
Een consult is gratis. Dit geldt ook voor de diagnostische middelen en chirurgische ingrepen, indien de betrokkene in het bezit is van een kaart van de sociale (tarjeta de la Seguridad Social). Burgers van de EU, die een document E-111, dat in hun eigen land is uitgegeven door de betrokken instantie, hebben eveneens op recht op gratis behandeling.
Is men gepensioneerd, dan zijn de medicijnen gratis. Dit geldt ook voor de burgers van de EU. De anderen betalen 40% van de prijs.
Degene, die geen dekking heeft vanuit de Seguridad Social kan wel behandeld worden, maar dient dan de rekening te betalen. Wanneer de buitenlander, die in Spanje woont, geen dekking heeft vanuit een publiek systeem, resteert hem de mogelijkheid van een polis van een privé verzekeringsmaatschappij met internationale dekking.

Bezoek aan een specialist.
De gang van zaken bij een niet urgent probleem is als volgt. De patiënt gaat naar de huisarts (médico de cabecera). Deze geeft hem een document voor de doorverwijzing (documento de interconsulta). Zonder dit document zal de specialist de patiënt niet behandelen. Wellicht is het grootste gebrek van de Spaanse gezondheidszorg haar excessieve burocratie en de tijd, die erover heengaat voordat bepaalde diensten verricht worden. Dit is de reden, dat mensen, als de nood aan de man is, proberen aan deze gang van zaken te ontsnappen door naar de urgentie afdeling van de ziekenhuizen te gaan.

Particulier systeem.
Naast de publieke gezondheidszorg bestaat er ook een particulier gezondheidssysteem. Dit is een samenwerking tussen verzekeringsmaatschappijen, eigen specialisten en eigen ziekenhuizen, waar allerlei diensten worden verricht. Dit systeem kent minder burocratie met steeds betere uitrusting en dienstverlening. Het is echter minder wijdverbreid als het publieke systeem. Het beperkt zich voornamelijk tot de kustgebieden en de grote steden. Men heeft in het particulier systeem direct toegang tot de specialisten of de ziekenhuizen, die nodig zijn. Met buitenlandse verzekeringsmaatschappijen bestaan overeenkomsten, op grond waarvan in Spanje een behandeling kan plaatsvinden bij een particuliere instantie.

Wij raden de buitenlander, die inwoner wordt van Spanje, aan om precies na te gaan en voordat hij zich in Spanje vestigt, in hoeverre hij is verzekerd voor de risico's van ziekte en de behandeling in een ziekenhuis of een verpleegtehuis. Bovendien raden wij aan om voordien ook bij eerdere bezoeken aan het land de kans op een mogelijke opname te beoordelen en zich te oriënteren over de behandelmogelijkheden ter plekke (waar, door wie).