Blootstellen aan eetbuiprikkels


Als je onder bepaalde omstandigheden sterkte eetdrang hebt zul je daaronder verleid worden een eetbui te hebben. Het zou dus mooi zijn wanneer je de eetdrang terug kunt dringen. De eetdrang wordt veroorzaakt doordat je lichaam een tegenreactie geeft wanneer het verwacht dat er een eetbui aankomt. Die tegenreactie voel je als eetdrang.

Het doel van de nu volgende methode is het terugdringen van de eetdrang. De methode werd ontwikkeld aan de universiteit van Maastricht door psychologe Anima Janssen. Ook andere psychologen en therapeuten werken inmiddels met deze methode. De methode komt in het kort hierop neer: Je gaat je lichaam leren niet meer de tegenreactie te geven. Je lichaam zal dat doen wanneer het vertrouwen heeft dat er onder eetbui-omstandigheden geen eetbui meer komt. Dit doe je door de omstandigheden (de situatie, het eetbuivoedsel, de stemming en gedachten) op te roepen en ervoor te zorgen dat je geen voedsel naar binnen krijgt. Onder de omstandigheden waaronder je gewoonlijk een eetbui hebt, stel je jezelf intensief bloot aan het eetbuivoedsel. Je voelt en ruikt eraan, je kijkt er naar en je proeft er een beetje van. Je eet er echter niets van. Je lichaam verwacht nu dat er een eetbui aankomt. Het geeft de tegenreactie. Je voelt dan eetdrang. Als je dan doorgaat met je lichaam bloot te stellen aan het eetbuivoedsel komt er een moment dat het lichaam ophoudt de tegenreactie te geven. De tegenreactie heeft geen zin meer, want er volgt geen eetbui. Op dat moment begint de eetdrang te dalen en verdwijnt. Kortom: je doet alsof je een eetbui krijgt, je lichaam geeft de tegenreactie, je voelt eetdrang, je eet niets waardoor de eetdrang daalt en verdwijnt.

 

Wanneer je dit een paar keer herhaalt, gaat je lichaam erop vertrouwen dat er geen eetbuien komen. Je merkt dan dat je onder allerlei omstandigheden die vroeger eetdrang gaven, geen eetdrang meer hebt.

Hoe kun je nu te werk gaan? Breng de volgende stappen in de praktijk in de volgorde zoals aangegeven:

 

Stap 1) inventariseer alle prikkels tot een eetbui.

Wanneer je de prikkels opspoort kun je de volgende zaken nagaan: Op welk tijdstip had je de eetbui? Wat was het typische eetbuivoedsel? Waar was je? Wat voor aanleiding was er voor een eetui? Hoe was je stemming vlak voor de eetbui? Was je alleen tijdens de eetbui? Op welk moment kwam de drang tot een eetbui opzetten? Wat was de volorde waarin je de verschillende voedingsmiddelen op at? Heb je inkopen gedaan speciaal voor deze eetbui? Kortom: probeer het patroon te achterhalen. Bij welke typische omstandigheden heb jij je eetbuien? En wat is dan het eetbuivoedsel?

 

Stap 2) Maak een lijstje van het eetbuivoedsel.

Breng in deze lijst een volgorde aan. Bovenaan de lijst zet je het voedsel wat de meeste eetdrang geeft, onder aan de lijst wat het minste eetdrang geeft.

 

Stap 3) Probeer geen eetbuien te hebben.

Door de methode van blootstellen aan de eetbuiprikkels ga je de eetdrang afleren. Het zou zonde zijn als je de eetdrang door het hebben van een eetbui weer aanleert. Als je denkt dat het niet mogelijk is om geen eetbuien te hebben, kun je een alternatieve eetbui samenstellen. Een alternatieve eetbui is een eetbui met ander voedsel. Ander voedsel houdt in: voedsel wat je niet gewend bent te gebruiken bij een eetbui. Het mag best lekker, aantrekkelijk voedsel zijn. Bij de alternatieve eetbui is niet alleen het eetbuivoedsel anders. Ook de omstandigheden (plaats, tijdstip, enz.) zijn anders. Voorbeeld: je hebt je eetbui altijd ’s avonds om 17.30 uur, in de keuken, als er nog niemand thuis is. Je alternatieve eetbui kan dan zijn: alternatief voedsel eten, ’s avonds om 20.00 uur in aanwezigheid van iemand anders( familielid, vriend(in), partner) in de huiskamer.

 

Stap 4) Schakel iemand in die je vertrouwt.

Leg hem/haar de theorie achter blootstelling aan de eetbuiprikkels uit. Leg ook de bedoeling van de therapie door blootstelling aan de eetbuiprikkels uit. Vraag die persoon of hij/ zij je wil helpen bij het oefenen.

 

Stap 5) Stel je zelf bloot aan het eetbuivoedsel, in aanwezigheid van de persoon die je helpt.

Doe dit op dezelfde plaats, op hetzelfde tijdstip en onder dezelfde omstandigheden waaronder je gewend bent een eetbui te hebben. Doe ook dezelfde dingen die normaal voorafgaan aan een eetbui. Je neemt een aantal (tussen de drie en vijf) voedingsmiddelen die het minste eetdrang oproepen. Terwijl je hulp bij je is kijk je naar het eetbuivoedsel, je voelt eraan, je ruikt eraan en je proeft er een klein beetje van (zonder iets door te slikken). Je probeert de eetdrang zo hoog mogelijk te laten oplopen. Tijdens de oefening noteer je om de 10 minuten hoe hoog je eetdrang is (druk de eetdrang uit in een cijfer tussen de 0 en 10_. Een 0 betekent helemaal geen eetdrang, een 10 betekent heel veel eetdrang. Doe de oefening 45 á 60 minuten. Zorg ervoor dat de eetdrang zo hoog mogelijk blijft. Doe deze oefening 3 á 5 keer per week.

 

Stap 6) Neem het andere voedsel van je lijstje.

Als na een aantal oefeningen de eetdrang niet hoger dan 3 punten komt kun je met het andere voedsel van je lijstje met eetbuivoedsel gaan oefenen. Doe dit op dezelfde manier als bij 5) omschreven; dus in aanwezigheid van iemand die je helpt.

 

Stap 7) Doe de oefening zonder dat de hulp in de directe omgeving is.

Je kunt met de hulp afspreken dat hij/zij wel in het huis aanwezig is, maar in een andere ruimte. Als je het aandurft (je bent niet bang om door te slaan in een eetbui) kun je afspreken dat de hulp buitenshuis is, maar bereikbaar per telefoon. Je oefent weer eens met het makkelijke voedsel en als dat lukt met het moeilijke voedsel (wat veel eetdrang gaf. (oefen weer net zo vaak tot de eetdrang niet hoger dan 3 punten komt.

 

Stap 8) Doe de oefening nu helemaal alleen.

Maak de omstandigheden zoveel als mogelijk zoals die waren bij de eetbuien. Neem weer eerst het makkelijke voedsel. Als dit lukt (eetdrang niet hoger dan 3 punten) oefen je met het moeilijke voedsel. Ga weer door tot de eetdrang bij alle soorten voedsel van je lijst niet meer boven de 3 komt.

 

Stap 9) Eet een kleine hoeveelheid eetbuivoedsel in een niet- eetbui- situatie.

Indien je nog bang bent dat je eetbuien krijgt kun je tot slot nog deze oefeningen doen. Eet een kleine hoeveelheid eetbuivoedsel onder omstandigheden die geheel anders zijn dan bij een eetbui. Wanneer je je eetbuien altijd thuis had: doe deze oefening dan buitenshuis. Eet bijvoorbeeld een ijsje in de stad. Was je altijd alleen tijdens de eetbuien: oefen dan in aanwezigheid van iemand. Ga samen met iemand een zak patat eten. Op deze manier leert je lichaam ook dat het eetbuivoedsel niet altijd wordt gegeten onder de omstandigheden die het gewend was. De eetbuiprikkels verliezen zo hun voorspellende waarde. De eetdrang onder de eetbui-omstandigheden zal daardoor afnemen.

(bron: http://www.eetstoornis.net/5-medisch/voeding.php#Cue_exposure uit “Ik eet als niemand het weet”, J. Spaans) 

Let op!!!!!!!  Cue Exposure kan iderdaad een goede therapie zijn. Het wordt ook in sommige klinieken toegepast. Maar als je een eetstoornis hebt is het verstandig dit alleen onder begeleiding van een DESKUNDIGE therapeut te doen. Ook mag het nooit bij mensen met Anorexia en mensen die boulimia       en ondergewicht hebben toegepast worden. Bron: klik hier