De redenen voor een eetbui kunnen heel divers zijn:
1) je hebt overdag niet voedzaam en/of genoeg gegeten en je lichaam schreeuwt om eten
2) er heerst een stuk onrust over je (kan van alles zijn, maar heeft hoofdzakelijk met emoties te maken of met de vraag: Wat mag je niet van jezelf?.. denk er maar even over na)
3) er is sprake van een smaakbehoefte die je volledig negeert - de eetbuien zijn een gewoonte geworden (waar je in principe van te voren al naar toeleeft)
4) uit gewoonte, het is een gewenning geworden.
Punt 1: je hebt overdag niet voedzaam en/of genoeg gegeten en je lichaam schreeuwt om eten
Wanneer je overdag niet goed naar je lichaam hebt geluisterd (en (buik-)honger hebt genegeerd) vraag je er om om een eetbui te hebben. Moeilijk echter wanneer je eetproblemen hebt om overdag naar je lichaam te luisteren (een hongergevoel kan dan juist heel prettig zijn).
Het tweede punt: onrust, kun je niet met eten oplossen. Onrust moet je ervaren. Er zijn zoveel regeltjes in boeken te vinden om je onrust te ontvluchten, bijvoorbeeld een stukje wandelen of een boek lezen, maar dat vind ik dikke onzin, zo leer je nog niet je onrust onder ogen te komen en daar wat mee te doen.
Het derde punt: smaakbehoefte, komt ook regelmatig voor. Smaakbehoefte is de behoefte aan een specifieke smaak (dus niet: ik ga nu een zak drop leegeten, maar ik heb wel zin in een honingdropje). Maar vaak gaat het bij smaakbehoefte om iets wat je van jezelf vaak niet mag hebben, vooral wanneer je een eetprobleem hebt mag je van jezelf absoluut niet toegeven aan je smaakbehoefte. Het punt is echter dat wanneer je bijvoorbeeld zin hebt in een stukje chocola, je eerst wel 4 komkommer, 2 appels en een boterham kunt eten, maar daarmee gaat je smaakbehoefte niet over, en blijf je zin houden in dat stukje chocola. De behoefte is alleen maar gegroeid en in plaats van 1 stukje, kun je wel een hele reep op (en daarna al het andere lekkers wat voor handen is).
Het laatste punt: eetbui als gewoonte, treedt vaak op wanneer je in een slachtofferrol gaat zitten. Zo van ik heb elke dag een eetbui en ik kan daar niets aan doen. Je plant als het ware je eetbuien van tevoren al in. Wees eerlijk tegen jezelf wanneer dit ook voor jou geldt.
Het is stap 1 om te achterhalen welke reden op jou van toepassing is. Pas wanneer je bewust bent van het hoe en waarom achter je eetbuien kun je ermee aan de slag gaan.
Lieve Jij, ik weet dat ik allemaal heel theoretisch is en dat het in de praktijk niet meevalt. Maar ik hoop dat dit stukje er toe leidt dat je gaat nadenken over het ontstaan van jouw eetbuien en dat je (misschien met een stuk hulp) beter kunt omgaan met je eetbuien.
Afkomstig van nathifa.punt.nl