Alleen al van het bericht dat ik naar huis mocht, voelde ik me
stukken beter ! En niet alleen ik, Dre en de meiden waren ook
opgetogen 
. Toen ik thuis kwam bleek hoe blij ze waren, het huis was versierd met slingers, zelf gemaakte kaarten en bloemen !
Ik heb me nog nooit ergens zo welkom gevoeld 
, heerlijk !! 1 dag later moest ik voor controle van de drain naar het ziekenhuis
en toen mocht deze er ook uit. Heel erg fijn, hoefde ik niet meer bij
elke stap die ik deed na te denken !
In de dagen na dat ik thuis kwam, was het net of we onder een warme
deken van aandacht zaten. Zoveel ,lieve, mensen die langs kwamen,
even belde, kaarten en bloemen stuurde en ook allerlei hulp aanboden.
Maar ook nu nam Dre geen hulp aan, hij wilde alles zelf doen ! Ook toen
ik was opgenomen in het ziekenhuis, was hem hulp aangeboden om te
koken en voor het huis en voor de meiden ! Maar hij wilde het zelf doen
en ik moet zeggen , hij heeft het geweldig gedaan 
. Het huishouden, koken maar vooral met de meiden, die heeft hij geweldig opgevangen !
Het was dus gewoon heerlijk om weer thuis te zijn, lekker weer met
z'n 4en bij elkaar !
1 week na de operatie moest ik komen voor de uitslag . Er bleek in 5 van
de 12 lympklieren uitzaaingen te zijn ! En achteraf bleek de tumor groter
dan ze dachten, hij bleek 5,2 cm te wezen. M'n arts vertelde me dat als
ze dat vantevoren hadden geweten , ik een amputatie had moet hebben.
Want de grens bleek te liggen tot 5 cm en daar zat ik nu dus boven. Hij
vertelde verder dat de commissie van artsen, die bespreken samen de
behandelings methode,vond dat ik moest bestralen en chemo-kuren moest
krijgen. En dat ze nog aan het overwegen waren of ik niet alsnog een
amputatie moest laten doen ! Ik voelde me verslagen, met bestraling
had ik rekening gehouden, de chemo viel tegen maar ook daar had ik
mee rekening gehouden. Maar misschien alsnog een amputatie.......
dat was nooit bij me opgekomen!! Maar ik kon niets anders als
weer afwachten !
