|
Vooreerst wil ik u bedanken voor het bezoeken van mijn site. Ik ben Mario Lammens ( maar dat wist je natuurlijk al), ik ben sinds kort een prille veertiger maar ik voel me een pak jonger, hoe lang dit nog gaat duren weet ik niet maar één ding is zeker... ik kan nog steeds mijn mannetje staan bij de amateur-master veldrijders Ik zal proberen om jullie wat duidelijker te maken wie ik eigenlijk ben, in en buiten de koers. Als jonge snaak was ik de spits bij voetbalploeg KFC Eeklo, na het behalen van enkele kampioentitels, schakelde ik over op wielrennen, dat was niet abnormaal zeker als je weet dat ik afkomstig ben uit Eeklo, 'de stad' van de De Vlaemincks, reeds van kleinsaf aan was ik kind ten huize bij Geert De Vlaeminck, die op amper 250m van mijn ouderlijk huis woonde. Zijn Pa Eric bekeek ik ' toen' als een God. Regelmatig trokken we met ons drieen naar het Eeklose industriepark ( waar nu de veldrit word georganiseerd), t'is daar dat ik de eerste veldritknepen heb geleerd. Geert was in de loop der jaren toch wel mijn boezemvriend geworden, en nu nog steeds vormt hij de rode draad in mijn leven. Als beginneling was ik maar een gewone meeloper in het weg en veldwerk, maar naarmate de jaren verstreken werd ik steeds sterker, spijtig genoeg bereikte ik mijn topjaren toen ik eind de twintig was, een profkontrakt was toen niet meer aan de orde, alhoewel...ik ooit de kans kreeg om aan het minimum te rijden, maar ik paste. Naast de 294 overwinningen !!! ( update:09/02/08) die nu achter mijn naam staan werd ik ook twee maal zegekoning bij de elite z / contrakt, éénmaal met 13 en éénmaal met 15 zege's, ik werd 5 maal kamp van oost vl. In '95 won ik zelfs 3 A crossen, waaronder die op de beruchte koppenberg. Eén A cross zou ik liever nooit gewonnen hebben....... dat was de 'eerste herdenkingsprijs Geert De Vlaeminck', Geert (mijn boezemvriend)was op 9 oktober '93 overleden tijdens een veldrit in Heist op den berg aan een hartstilstand. Een mooier eerbetoon kon ik hem niet schenken door de eerste herdenkingsprijs op mijn erelijst te zetten waar ik grote namen als Paul Herrygers, Mario De Clercq, Marc Janssens, Erwin Vervecken, Danny De Bie, Pospisil, Van Den Abeele, Sven Nys...en vele anderen het nakijken gaf, uiteraard moest ik voor die wedstrijd niet gemotiveerd worden, ik reed er dan ook rond met bovennatuurlijke krachten, dit met de combinatie van duizenden dolle Eeklonaren zorgden ervoor dat ik daar de mooiste dag uit mijn loopbaan beleefde. Maanden later verzeilde ik echter in een heel diep dal, ik kon het gemis van Geert niet aan, we deden alles tesamen...lachen, trainen , voetballen, en nog zo veel meer. Ik besliste om te kappen met de wielersport, maar na een drietal maanden kreeg ik plots een ingeving die me duidelijk maakte dat ik er niet de brui mocht aangeven, ik besliste dan ook om een comeback te plannen, die velen met verstomming zouden slaan.......in naam van Geert. Mijn doel was om (net als Geert) ook A crossen te winnen,en toch ooit eens een kampioenentrui te omgorden. Ik werd daarin gesteund door Roger De Vlaeminck die me begeleide, tesamen met de toen nog onbekende Mario De Clercq trainden we regelmatig op de kluisberg, maar er was een maar...de trainingen waren onmenselijk hard en mijn lichaam kon die opéénvolging van zware inspanningen niet aan, dus kapte ik met onze samenwerking door gebrek aan goede resultaten. Die andere Mario ( Declercq ) heeft het wel gemaakt, en hoe... Uit die loodzware trainingsstof heb ik wel een grote les uitgetrokken die het verdere verloop van mijn carrierre heeft beinvloed, nl: 'vooropgestelde' trainingsschema's zijn flauwe kul, t'belangrijkste bij een wielrenner is 'luisteren naar uw lichaam', natuurlijk is dat niet gemakkelijk, daar moet je heel veel ervaring voor hebben, die ervaring probeer ik momenteel over te dragen aan mijn zoon Laudelino Na enkele kwakkeljaren door allerhande gezondheidsproblemen ben ik er terug bovenop gekomen, en nu zit ik in de herfst van mijn carrierre. Normaal was dat nog steeds bij de elite z / contrakt, maar een dubbele ribbreuk heeft daar 4 jaar geleden anders over beslist. In de veldrit van Hooglede ( waar in 2007 het wk verreden word) kwam ik ongelukkig ten val bij het overschrijden van de balkjes, zodoende was ik genoodzaakt om 4 weken inactief te blijven, k'zag een terugkeer niet direkt zitten bij de 'liefhebbers' en besloot dan maar een seizoen te rijden als cyclosportief. Ik won al mijn wedstrijden en in januari werd ik Belgisch kampioen in Koksijde, zeg nu zelf.......in zo'n trui rondrijden, dat laat ge niet liggen hé, ik dus een gans jaar in de prachtige kampioenentrui, op hetzelfde niveau als in mijn beste periode. Toen ik het daaropvolgend jaar in Wielsbeke mijn kampioenentrui verloor in de sprint, was de ontgoocheling zo groot dat de terugkeer naar de B's bijna rond was, maar ....2 weken later werd ik in Mol Wereldkampioen bij de cyclosportieven. Dus reed ik dan maar een jaartje rond in de 'blauwe' UCI wereldkampioenentrui. Het daaropvolgende jaar vond ik het moment om de stap terug te zetten naar de elite z /c vond ik want ik won alles waaraan ik deelnam Begin 2005 tekende ik een kontrakt bij het Colba cycling team, terug als elite z/c. Begin 2006 keerde ik definitief terug naar de masterrangen met één dag later al meteen een zege ....op naar de 300 overwinningen mischien ??? In totaal behaalde ik tot nu toe vier Belgische titels en drie UCI wereldtitels. Vanaf begin 2006 ben ik een andere weg ingeslaan, ik wil op termijn een eigen veldritteam opstarten. SINDS 4 JUNI '08 IS EEN PERSBERICHT GELANCEERD DIE MIJN PROJECT AANKONDIGD !!!! Bovenstaande samenvatting heb ik proberen bundelen in een fotoreeks die je kan zien door op de link ' afbeeldingen ' te klikken, verder wil ik mijn persoonlijke site toch wel intressant houden door er regelmatig nieuws, verslagen, foto's, documenten, trainingsschema's, wedstrijdprogramma en nog zoveel meer aan toe te voegen, zodat jullie het de moeite vinden om hem regelmatig te bezoeken. Heb je een vraag of een suggestie ? Laat gerust een berichtje achter via ' Algemeen ' of anders gewoon via mailtje: Veel lees en kijkplezier Mario lammens
|
