Uiteindelijk heb ik mijn ouders in  2004 zover gekregen dat ik mijn Tinkerbell mocht laten dekken... In de finale van de keuze van de hengst streden er twee om de eer: Mc Brynmore Vegilin van Claerbergen en Zippo van Hippolacta. Na algemeen overleg werd er gekozen voor Mc Brynmore.

Het was uitgerekend dat onze kleine spruit er op 27 maart zou zijn en al twee weken van te voren hield ik alles met argusogen in de gaten... Tinkerbell moest echter van al die aandacht niet weten en besloot geduldig af te wachten...Tot op 9 april 2005.
Ze liep nog steeds samen met onze volbloedmerrie in de wei, maar die bewuste dag merkten we dat Tinky niet meer tot rust kon komen en haalden we ze uit elkaar. Een voorteken? Ja...maar eentje dat wij niet zagen, want toen we weer naar buiten kwamen, was de hele geboorte al voorbij!!! Daar stond ze dan, weliswaar nog een beetje wankel: onze Baileys Snorremans van Germania...we hebben ze toen samen naar stal gebracht. Tinkerbell was een stuk onrustiger en bezorgder dan bij haar vorig veulen, Argon, maar ik denk dat dat aan het feit ligt dat we tijdens de geboorte van Argon aanwezig waren. (na enkele dagen ging dat ook over)

Na een gezellige nachtrust op stal, mochten moeder en dochter natuurlijk meteen de volgende dag weer buiten in de wei.

 

Baileys is in alle opzichten uitzonderlijk! Ze vergde dan ook enorm veel van haar moeder en sinds haar eerste levensweek at ze al voer mee!
Gedurende één van de eerste dagen is ze over de omheining van de weide gesprongen (meer dan 1m20 hoog)! Gelukkig was dat haar strafste uistpatting en hield ze zich daarna wat in...nuja: ze deed niets liever dan al bokkend en springend in rengalop over de graszoden te denderen...

In juni gingen we met moeder en dochter naar de keuring te Torhout. Het was een hele lange, spannende dag voor haar, maar ze gedroeg zich bééldig terwijl ze van alle kanten bewonderd werd. Zo behaalde ze daar een mooie eerste veulenpremie en werd ze tweede beste veulen van de dag!

We zagen onze kleine meid groeien en groeien en haar veulenhaartjes verliezen.
Toen ze 5 maand oud was, mat ze ruim 1m30 en had ze een ontzettend stevig karuur. 

Haar drie gangen zijn zeer ruim en krachtig. Ze heeft behoorlijk wat manen en sokken en een uiterst lief, mensvriendelijk en aanhankelijk karakter.

Baileys was al verkocht sinds ze nog geen maand oud was. Haar nieuwe eigenaars waren de mensen van Irishcobdreams in Frankrijk. Haar toekomst is echter gewijzigd doordat deze mensen genoodzaakt waren haar te verkopen. Zo is ze nu terecht gekomen bij Laure Renevier in Haute-Savoie (Frankrijk).

Baileys is echt de vervolmaking van ons fokdoel. In principe willen we dat elk van onze veulens volkomen uniek is en dus dat elk een andere vader heeft, maar door Baileys zijn we aan het twijfelen: misschien mag Mc Brynmore onze Tinkerbell toch nog eens dekken in de toekomst...

En zodoende werd Tinkerbell in 2007 opnieuw gedekt door Mc Brynmore. We verwachten het volle broertje of zusje van Baileys rond 19 april 2008!
--> Dit veulen kan gereserveerd worden!

Foto's van Baileys, 2.5 jaar oud: september 2007.