Brussel, 26.11.2006
Hartelijk dank voor je antwoord Anja.
Heb intussen gemerkt dat ik wat aandachtiger de beginpagina van je website had moeten bekijken waarin het ontstaan en de doelstelling van je groep reeds grotendeels beschreven staat.
De oprichting van je stichting is in ieder geval een prachtig initiatief en het is spijtig dat niet iederéén een beetje verder denkt dan zijn neus lang is.
Als men met institutionele problemen te maken krijgt, mag men er zeker van zijn dat men met zijn problemen niet alleen staat. De meeste mensen blijven zich echter blindstaren op hun eigen probleem terwijl er voldoende mensen zijn die juist hetzelfde hebben meegemaakt en waarmee zij kunnen samenwerken.
Dat je met mensen te maken kreeg die minder eerbare bedoelingen hadden, verbaast mij niet. Uit persoonlijke ervaring weet ik dat openbare instanties ook zeer gevoelig zijn voor kritiek en soms alle middelen gebruiken om een vereniging waarin actievoerders en burgers-slachtoffers samenwerken, ongeloofwaardig te maken.
Het verbaast mij dan ook niet dat bepaalde overheidsinstanties je hebben gevraagd om al je gegevens van het Internet te halen. We hebben meer dan eens hetzelfde meegemaakt.
Vorig jaar was er zelfs een kamerlid van één van de regeringspartijen die via de lokale radio en televisie opriep om onze website 'met wettelijke middelen van het Internet te halen' terwijl ik dacht dat er in een rechtsstaat een grondwettelijke scheiding der machten bestaat.
De manier waarop men reageert, bewijst in ieder geval dat je goed zit met je acties en dat de overheid zeer verveeld zit met wat je groep doet.
Hou dus rekening met eventuele pesterijen waardoor het soms onmogelijk kan zijn om een bericht op je MSN-groep te publiceren...
Zoals je zegt, is de problematiek waarrond je met je vereniging werkt universeel en houden de problemen in verband met jeugdrecht niet op aan de landsgrenzen.
Wij werken met onze groep en met de Stichting Prinses de Croÿ ondermeer rond kinderen die door één van de ouders naar het buitenland ontvoerd werden. Ook dat is een internationaal probleem waarin zowel de nationale regeringen als de Europese Gemeenschap ernstig te kort schieten. De Conventie van Den Haag inzake ouderontvoeringen werd bijvoorbeeld door alle Europese landen ondertekend maar toch weet men geen oplossing te vinden als er een kind vanuit België of Nederland naar Duitsland wordt ontvoerd. Nationale belangen blijken nog altijd te primeren op Europese kinderrechten als puntje bij paaltje komt.
Vorig jaar waren we met enkele ouders van ontvoerde kinderen nog te gast bij Edward McMillan-Scott, ondervoorzitter van het Europees Parlement, die maar liefst drie advocatenbureau's had gecontacteerd om op Europees gebied rond de problematiek der internationale kinderontvoering te werken. De franse televisiezender ARTE was ter plaatse maar merkwaardig genoeg was er tot nogtoe over deze gebeurtenis geen woord in de pers weer te vinden. Zelfs nadat we een 3-talige perstekst terzake hadden verspreid, kwam er geen reactie.
De vertegenwoordigers van 'SOS Rapts Parentaux', Prinses Jacqueline de Croÿ en ikzelf waren inzake de problematiek der internationale kinderontvoering vorig jaar ook te gast in de Belgische Senaat.
Normaal gezien zou er onder leiding van senaatsvoorzitter A.M. Lizin die de ontmoetingsdag met de parlementsleden van de verschillende politieke partijen organiseerde, een werkgroep rond deze kwestie worden opgericht.
We zouden 'na de verkiezingen van 8.10.2006' uitgenodigd worden voor een volgende ontmoetingsdag maar de parlementaire vacantie duurt blijkbaar langer dan was voorzien.
met vriendelijke groet,
Jan
Jan Boeykens
Voorzitter Werkgroep Morkhoven
