V.U.M.-media groep ziet de middeleeuwse schandpaal als een 'meerwaarde'
Proces Morkhoven: De Standaard dd. 17.1.2005
1) Het verhaal in De Standaard
De Standaard van 17.1.05 pakte twee dagen dagen voor het proces uit met een artikel waaruit de Standaardlezer opnieuw moest opmaken dat Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven schuldig was aan de hem ten laste gelegde 'folteringen en verkrachtingen van minderjarigen'.
De titel van het desbetreffende artikel, liet in ieder geval niets aan de verbeelding over: "Marcel Vervloesem beschuldigd van verkrachting van minderjarigen - Strijder tegen kinderporno staat zelf voor strafrechter".
Alhoewel De Standaard Marcel Vervloesem enkele maanden geleden ronduit een 'kindermisbruiker' noemde terwijl de rechtbank nog uitspraak moet doen en zopas besliste om de 'slachtoffers' aan een leugendetectortest te onderwerpen, liet Standaardredacteur Filip Verhoest, Marcel Vervloesem nu enkele keren zélf aan het woord. Het artikel begint zelfs vrij positief in de zin dat men M. Vervloesem laat verklaren dat het om een afrekening van het Turnhoutse gerecht gaat die van de Werkgroep Morkhoven het verwijt kreeg geen onderzoek te voeren naar de cd-roms van het nederlandse kinderpornonetwerk Zandvoort (waarop -volgens een recent rapport van de federale politie- liefst 88.539 slachtoffers staan).
Redacteur Filip Verhoest blijkt echter alleen maar de schijn van objectiviteit bij de Standaardlezer te hebben willen opwekken want het wordt al snel duidelijk waar hij met zij artikel naar toe wil.
Volgens Verhoest is er in de zaak Zandvoort 'geen sprake van een netwerk, noch van bescherming' en zou het parket van Turnhout zogenaamd 'aarzelend en gelovend in de onschuld van Marcel Vervloesem met een onderzoek zijn gestart nadat een zeventienjarige A. uit de achterstandswijk in Morkhoven, met zijn ouders naar Justitie stapte om er te getuigen dat hij door Vervloesem, een buur en vriend van zijn ouders, seksueel was misbruikt'.Verhoest dist de Standaardlezer vervolgens het verhaal dat er 'in de weken en maanden na de getuigenis van A. nog verscheidene andere getuigenissen volgden van doorgaans dertigers die als minderjarigen door Vervloesem waren misbruikt'.
Daarna begint Verhoest aan zijn orgelstuk. Hij geeft een meelijwekkende beschrijving van de 'slachtoffers' in de hoop daarmee de harten van de Standaardlezer te veroveren: 'De slachtoffers waren telkens achtergestelde jongeren uit de wijk Morkhoven op wie Vervloesem een sterke invloed uitoefende en sommigen daarvan waren dermate getraumatiseerd dat ze in de psychiatrie of in de criminaliteit waren beland'.
Om zijn verhaal voldoende geloofwaardig en overtuigend te maken, besluit Verhoest tenslotte als volgt: 'In mei 2001 meldde zich nog een slachtoffer, kort nadat ook Vic Vervloesem zijn broer had beschuldigd van seksueel misbruik. Om de andere slachtoffers te steunen, getuigde een 46-jarige man over zijn traumatische ervaring met Vervloesem. De getuigenis van die respectabele man is belangrijk omdat het de verhalen van de simpele jongens uit Morkhoven geloofwaardigheid verleent'.
Simpeler kan het niet.
2) Het echte verhaal
In werkelijkheid kondigde het VRT-programma Panorama enkele jaren geleden en op het hoogtepunt van de zaak Zandvoort, haar Panorama-uitzending aan met ondermeer als titel 'De Witte Ridder uit Morkhoven'.De commerciële zender VTM en enkele Vlaamse kranten wilden de VRT echter voor zijn.
Twee dagen voor de uitzending van Panorama, plaatste VTM één van haar wagentjes met schotelantennes voor de café-dancing Berkenmus in Morkhoven. Bedoeling hiervan was om in een rechtstreekse uitzending uit te pakken met enkele sensationele verhalen waardoor de internationale erkenning van Marcel Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven inzake de bestrijding van kinderpornonetwerken, in één klap in de grond zou worden geboord.
Victor Vervloesem en enkele bevriende jongeren vertelden voor het oog van de VTM-camera op welke 'gruwelijke wijze zij in hun jeugdjaren door Marcel Vervloesem mishandeld, verkracht en gefolterd' waren geweest.
Gezien Victor Vervloesem toen 's nachts als barman in dancing Berkenmus werkte en de 'slachtoffers' bijna stuk voor stuk nachtelijke bezoekers waren, stelde het bijéénzoeken van 'de slachtoffers' geen enkel probleem.
Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens die op dat moment vanuit Antwerpen in Morkhoven arriveerde, informeerde bij een VTM-medewerker wat er aan de hand was. De VTM-medewerker vroeg hem echter of hij 'nog meer slachtoffers van Marcel Vervloesem kende'. Jan Boeykens antwoordde daarop dat hij de voorzitter van de Werkgroep Morkhoven was en stelde voor om zélf even aan het woord te komen. Maar ja, VTM was alleen maar in 'slachtoffers van Marcel Vervloesem' en kijkcijfers geinteresseerd. Het is dus best mogelijk dat VTM hiervoor betaalde zoals één van de 'slachtoffers' enkele maanden geleden in een schriftelijke verklaring stelde. Die verklaring werd door de Werkgroep Morkhoven enkele maanden geleden aan het gerecht en de 'Vlaamse pers' medegedeeld maar er kwam geen enkele reactie. De zaak past klaarblijkelijk niet in het verhaal van de 'zelfverklaarde pedofielenjager en kindermisbruiker' dat zowel door gerecht als de bestofte 'Vlaamse pers' al zeven jaar lang en zonder enige schroom de wereld wordt ingestuurd.
Het VTM-nieuws sloeg in ieder geval in als een bom en de VTM-managers zagen hun kijkcijfers regelrecht de hoogte ingaan. Ook enkele Vlaamse kranten wilden wel een graantje meepikken. 's Avonds verzamelden enkele journalisten van Het Laatste Nieuws, De Gazet van Antwerpen en Het Nieuwsblad (VUM-mediagroep) zich in het huis van Vic Vervloesem om het sukses te vieren.
Jan Boeykens die het huis van Victor Vervloesem observeerde, noteerde in het aangename donker van de Morkhovenwijk zelfs de nummerplaten van de wagens van de journalisten doe bij Victor Vervloesem aanbelden en stelde een verslag op van het hele gebeuren. Hij maakte dit verslag over aan het gerecht van Turnhout dat het 'onderzoek' in deze zaak voerde. Daarbij verzocht hij het gerecht om in deze zaak persoonlijk gehoord te worden.
Het gerecht van Turnhout antwoordde hem echter niet en het verslag kwam nooit in het gerechtelijk dossier inzake de klachten tegen Marcel Vervloesem terecht.
Zoals gezegd, haalde vooral VTM haar slag in huis. Met de sensationele maar ongecontroleerde verhalen over het 'misbruik, verkrachtingen en folteringen' van Marcel Vervloesem trok zij de aandacht van de internationale pers voor de cd-roms van het kinderpornonetwerk Zandvoort naar zich toe. De verkoop van de zogenaamde onthullende reportage zal VTM-directie zeker geen 'windeieren' hebben gelegd.
Ook bij het gerecht van Turnhout dat de Werkgroep Morkhoven al sinds 1989 laat aanklagen en vervolgen, werd er feest gevierd. De kritiek van de Werkgroep Morkhoven op de Turnhoutse magistratuur werd immers in één klap weggeveegd en de Werkgroep Morkhoven kon van een actiegroep die via haar strijd tegen de kinderpornohandel internationale bekendheid verwierf, tot een groepje criminelen worden omgetoverd. Het onderzoek naar de cd-roms van het kinderpornonetwerk Zandvoort kon nu zonder enige kritiek en zonder verdere onderzoekshandelingen langzamerhand naar de prullenbak worden verwezen.
De misbruikte kinderen op de cd-roms hoefden niet meer verder geidentificeerd en de daders op de cd-roms hoefden niet meer opgespoord te worden. Men kon Marcel Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven nu rustig verder criminaliseren en via de gerechtsjournalisten het zwijgen opleggen, dacht men.
De Werkgroep Morkhoven ging echter gewoon verder met haar onderzoek en overhandigde een paar jaar geleden een 20-tal cd-roms met materiaal van de zaak Zandvoort aan Procureur Bourlet (zaak Dutroux) die zijn onderzoek in deze zaak van Procureur-Generaal Anne Thily (zaak Dutroux) echter niet mocht verder mocht zetten en moest afgeven aan... het gerecht van Turnhout die Marcel Vervloesem ogenblikkelijk vervolgde voor het 'bezit van kinderporno'. Volgens de Luikse Procureur-Generaal bestonden er immers geen kinderpornocircuits en kinderpornonetwerken in België want de internationale kinderpornohandel stopte aan de Belgische grens.
De Werkgroep Morkhoven ontdekte ook een franse magistraat op één van de cd-roms. De politieinspecteur Georges Zicot die met Marc Dutroux en enkele bendeleden binnenkort moet voorkomen op beschuldiging van autozwendel, valsheid in geschrifte en oplichtng, verklaarde in een schriftelijke verklaring aan het gerecht van Turnhout dat het hier echter een 'man uit Charleroi' betrof.
Een klein jaartje geleden deelde de Turnhoutse Procureur Herman Janssens, hierover ondervraagd door een journalist van Het Laatste Nieuws, mede dat hij de kwestie 'zou laten onderzoeken alhoewel hij op voorhand wist dat het niet om een magistraat ging'.
De foto's die de Werkgroep Morkhoven zopas publiceerde, bewijzen echter dat het wel degelijk deze magistraat betreft en niet om Marcel Danze uit Charleroi waarmee Georges Zicot die thans voor de Brusselse federale politie werkt, deze zaak moest toedekken.
Tenslotte is er nog dit: Het sukses van de VUM-mediagroep waarvan De Standaard en Het Nieuwsblad deel uitmaken, is volgens VUM-mediabaas en industrieel Thomas Leysen te danken aan de 'meerwaarde die het bij de lezer creëert'. Wat die 'meerwaarde' precies inhoudt, is niet duidelijk nu blijkt dat juist Het Nieuwsblad mede aan de basis ligt van de verhalen over het 'de folteringen en verkrachtingen' van Marcel Vervloesem en meewerkte aan de criminalisering van de Werkgroep Morkhoven.
Het is trouwens niet de eerste maal dat VUM-pers bepaalde personen bijna letterlijk de grond inschrijft. Ook X1-getuige Regina Louf (zaak Dutroux) moest destijds ervaren tot wat de VUM-redacties in staat zijn.
De rijkswachters Patrick De Baets en Aimée Bille die belast waren met de ondervraging van Regina Louf, werden er op een bepaald moment van beschuldigd de ondervragingen van Regina Louf te hebben 'gemanipuleerd'. Achteraf bleek dat zij hun onderzoek correct hadden gevoerd.
Het onderzoek naar de verklaringen van Regina Louf werd echter dank zij deze beschuldigingen afgesloten. Kranten zoals De Standaard en Het Nieuwsblad die 'objectief nieuws brengen' zouden zich openlijk kunnen afvragen waarom het onderzoek in deze zaak niet gewoon wordt verder gezet.
"Wie toont ons eens de link NU tussen de economische elite en het Blok ? Waarom stelt een krant als De Standaard het Blok nu voor als een normale partij ? Waarom maakt ze er reclame voor ? Waarom laat VUM-topman Thomas Leysen dat toe (zijn vader liep nog in het uniform van de Hitler-jugend maar nam daar later wel afstand van) ?"
