Op 22 juni 2000 werd het 10-jarige meisje Nienke Kleiss uit het Nederlandse Schiedam vermoord terwijl haar 11-jarig vriendje Maikel voor dood werd achtergelaten. Alhoewel de beschrijving die het jongetje nadien van de moordenaar gaf, niet overéénkwam met het uiterlijk van Kees Borsboom, werd de man door de Nederlandse politie tot bekentenissen gedwongen en tot 18 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor een misdaad die hij nooit had begaan. Het Openbaar Ministerie zette ook verschillende ondervraagden zwaar onder druk en hield DNA-materiaal achter waaruit bleek dat Kees B. onmogelijk de dader kon zijn.
Nadat Kees B. 4 jaar lang onschuldig achter de tralies had gezeten, bekende een zekere Wik H. dat hij de moordenaar was geweest. De beschrijving en het DNA-materiaal bleken inderdaad te kloppen.
De zaak veroorzaakte in Nederland een golf van verontwaardiging. Kees B. schijnt bovendien geen alleenstaand geval te zijn. In Nederland zitten nog tal van andere mensen onschuldig in de gevangenis.
De Nederlandse Justitie kwam tot de conclusie dat men veel voorzichtiger met zogenaamde bekentenissen en/of beschuldigingen moet omgaan maar daar bleef het bij.
De Nederlandse kranten schreven blijkbaar alleen maar zoveel over deze kwestie om hun kranten beter te verkopen want anders zou men af en toe nog iets over deze zaak vernemen. Waar blijven trouwens al die moedige Nederlandse politici die om ter hardst hun verontwaardiging uitschreeuwden ?
In België (ook een zogezegde democratische rechtsstaat) is er het proces tegen Morkhoven-activist Marcel Vervloesem. Het parket van Turnhout dat de bijna 90.000 kinderen en de criminelen op de cd-roms van de kinderpornozaak Zandvoort nooit identificeerde, probeert daar al 7 jaar lang met enkele klachten en verhalen over 'verkrachtingen' en 'sadomasochistische folteringen', Vervloesem aan de schandpaal te nagelen.
Na 7 jaar 'onderzoek' liet de Turnhoutse strafrechter François Caers verstaan dat hij begon te twijfelen aan de schuld van Marcel Vervloesem. Hij gaf opdracht om hem en al zijn aanklagers (waaronder zijn halfbroer Victor die hem in 1998 aanklaagde) aan een leugendetectortest te onderwerpen. Om die leugendetectortesten te verhinderen, werd Marcel Vervloesem door enkele 14-jarige druggebruikers die wegens een gewapende roofoverval reeds in een jeugdinstelling waren geplaatst en die banden onderhielden met de aanklagers, opnieuw van 'sadomasochistische folteringen' beschuldigd. De 14-jarige Nick C. werd daarbij gedurende 8 uur lang door de politie ondervraagd en zodanig onder druk gezet dat hij een klacht indiende tegen Marcel Vervloesem die daarop onmiddellijk werd aangehouden en in de gevangenis van Turnhout werd opgesloten. Het parket 'vermoedde' immers dat Marcel Vervloesem schuldig was (normaal gezien spreekt men van een vermoeden van onschuld van de verdachte).
Marcel Vervloesem die zwaar ziek is (hartoperatie en suikerziekte) startte een langdurige hongerstaking in de gevangenis. Na 34 dagen hongerstaking werd Marcel Vervloesem onder bepaalde voorwaarden vrijgelaten. Enkele dagen na zijn vrijlating kreeg hij plotseling een uitnodiging om zich aan een leugendetectortest te onderwerpen. Uit de leugendetectortest bleek echter dat Marcel Vervloesem de waarheid had gesproken. Op het proces van 14.9.05 bleek dat hij de enige was geweest die een leugendetectortest had ondergaan. Nadat Procureur Peter Van der Flaasch (O.M) en de advocaat van de zogezegde slachtoffers uit 1998 rechter-voorzitter Caers op de rechtszitting lieten verstaan dat zij de leugendetectortest onnodig en belachelijk vonden en dat Marcel Vervloesem aan een psychiatrisch onderzoek diende onderworpen te worden, werd het proces voor de zoveelste maal uitgesteld.
Opmerkelijk in deze zaak is dat VICTOR Vervloesem die de klachten tegen zijn halfbroer Marcel organiseerde, bestuurslid is van de Socialistische Partij (sp.a) te Herentals en dat hij onlangs door sp.a-kamerlid en burgemeester van Herentals Jan Peeters tot bestuurslid van het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Werk (OCMW) te Herentals werd benoemd. Jan Peeters die ook lid is van het sp.a partijbureau en die voor de sp.a in de commissies Binnenlandse Zaken en Ambtenarenzaken zetelt, wist blijkbaar niet dat er twee gerechtelijke onderzoeken tegen Victor Vervloesem liepen. Jan Peeters liet onlangs via de lokale radio en televisie weten dat hij de nieuwsgroep van de Werkgroep Morkhoven van het Internet wilde halen.
Alle ministers en parlementsleden werden in deze zaak gecontacteerd maar niemand reageerde. Ook Justitieminister Onkelinx die - zoals de Nederlandse Justitieminister Donner in de zaak Nienke Kleiss - van al deze feiten op de hoogte is, laat rustig begaan en wenste ook de parlementaire vragen inzake het 'onderzoek' in de kinderpornozaak Zandvoort niet te beantwoorden.
De zaak rond Marcel Vervloesem is ongetwijfeld geen alleenstaand geval in België maar niemand ligt daar wakker van.
Omdat de Werkgroep Morkhoven werkelijk geschokt was door de zaak 'Nienke Kleiss' nam zij ondermeer contact op met de Nederlandse parlementsleden Jan Marijnissen (SP) en Geert Wilders. Geert Wilders antwoordde niet en Jan Marijnissen verwees naar het artikel op de SP-website maar wenst op politiek vlak blijkbaar niets meer te ondernemen.
