| HIER KOMT U NOG LANGS WAT OUDERE GEDICHTEN VAN MIJ DEZE ZIJN UIT DE BEGINPERIODE DAT IK GING SCHRIJVEN... NU GEBRUIK IK EEN GEHEEL ANDERE WOORDKEUZE ONBEREIKBAAR Als het verleden samensmelt met deze tijd, verbonden door de stilte van zwijgzaamheid.
Als hoop de ziel niet meer raakt... en de warmte je lichaam verlaat.
Ook al denk je...ik geef het op het eind is in zicht, toch schijnt er ergens altijd een beetje licht.
Wees dan gerust...er komen altijd nieuwe kansen, alles raakt in balans, zorgen verdwijnen... geluk krijg dan weer een kans. jacky STILZWIJGEND Ik... ga je iedere dag een beetje meer haten, er komt een tijd... dat ik je echt ga verlaten.
Stilzwijgend...komen we thuis... ieder ons eigen leven, STILTE...een liefdeloze relatie... elkaar niets meer te geven.
Bang voor de confrontatie... bang voor de pijn, maar zo kan het ook niet langer... wil dat dit verdwijn.
Eens... was alles anders... kan dit niet alleen, stilzwijgend gaan we verder,ik weet niet hoe... ik weet niet waarheen.
jacky VOORJAARSDAG Ik kijk naar buiten wrijf in mijn ogen met een vage hand, De zon betoverd met al haar kracht ons land.
De zachte wind... trekt aan ons voorbij, Mensen stralen... mensen zijn blij.
Deze voorjaarsdag... nog schoon en onbeschoren, In stilte ontwaakt... als nooit tevoren.
Het leven...stuurt ons soms hopeloos heen en weer, Even...weet je het dan niet meer.
Krokussen...narcissen... al die heerlijke geuren, Knopjes...bloesems... met hun prachtige kleuren.
Deze voorjaarsdag... zal straks weer in de avond dalen, daarachter zal de maan en de sterren gaan stralen. jacky
SPIEGEL Als ik in de spiegel kijkt waar moet ik dan eigenlijk op letten, scherven,stukjes aan elkaar zetten. Pijn,vreugde,verdriet verlaten gedachten, die mij weer naar de werkelijkheid terug brachten. Oeps... de spiegel beslaat het word vuil, ach,zo zie je tenminste niet dat ik huil. Stormen die ik al heb doorstaan, ze komen op en ze gaan. De innerlijke spiegel in mij, maakt mij niet altijd even blij. Gemiste kansen ik kijk er niet veel meer in, het bevalt mij op het moment niet zo het heeft geen zin. Maar wil er toch weer doorheen kijken, een beeld van jou mezelf verrijken. jacky WIND EN WOLKEN Je laten meevoeren met de stilte van de wind, kleuren die veranderen in een herfsttint. Door de wolken heen piept wat zonnestralen, met ieder zo hun eigen vuurstralen. Alles gaat voorbij als een storm, ik denk nog veel aan je ik mis je enorm. Wij dreven niet weg samen op die wolk, het kon ook niet het steekt in mijn hart als een dolk. Ze schuiven voorbij in de lucht ik weet niet waar ze heen gaan, ik kijk erna met in mijn ooghoek een traan. Soms zit ik er alleen op met jou in mijn gedachten, het heeft geen zin je zal nooit op mij wachten. Maar ik laat me dan meevoeren door de wind, ook al weet ik dat ik dit gevecht nooit wint. jacky LEVEN Het leven is een gedicht een verlangen, met heerlijke momenten maar het heeft ook zijn dieptegangen. Een vertrek weggaan naar een avontuur. elkaar ontmoeten afscheid,alles heeft een bepaalde tijdsduur. Leven dat nooit vermoeit, dat iedere dag weer vol verwachting groeit. Een oneindige ruimte een momentopname, waar twee mensen elkaar of passeren of samenkwamen. Voor wie zich soms eenzaam voelt, weer doorgaat en alles dan weer van zich afspoelt. Een glimlach om nooit te vergeten, met alles er omheen al zijn heerlijkheden. De tijd vliegt ik vlieg met je mee als dat mag, wie weet is het vandaag mijn geluksdag. jacky Copyright © jacky 2002-2008 |