Mijn wereld is een circus in het klein.
Ik zit in 't midden van d'arena
en als de dokter komt
voel ik mij gelijk de leeuw
die tam zijn tong uitsteekt
of gedwee op z'n knieën zit
en door zijn benen naar de wereld kijkt.

Als de verpleegster komt
ben ik de trapezist
die zich in routine optrekt aan het rek
tot ook dat nummer
weer wordt afgevoerd.

Er wordt gegoocheld met de kinesist.
Onzichtbaar gaat de tinteling
doorheen mijn pijnlijke gewrichten.
En als de "oefening" begint,
dan is 't op maat van de muziek
die vanuit het achterhuis weerklinkt.