|
|
Hoi Greet, Bart en Kids Het is alweer een tijdje geleden dat jullie nog een berichtje van ons lazen in jullie gastenboek, maar dat wil niet zeggen dat we jullie verhaal niet op de voet volgen. Er komen zo ontzettend veel herinneringen op wanneer we jullie verhaal lezen, frustratie, emotie, ... We kennen er alles van na 8 weken Kaz. Alleszins vinden wij dat jullie het prima doen daarginder met jullie 2 schatten van zoontjes. Probeer toch een beetje tussen de frustratie door te genieten van de tijd die jullie daar voor mekaar hebben. Het is echt wel quality-time!!! We hebben het hier voorbije maandag nog met Katrijn, Arthur en Sveta gehad over onze heimwee-gevoelens naar de sfeer, spanning en alles wat gepaard ging met de adoptie van onze kindjes. Het klinkt voor jullie misschien heel bizar, maar toch zullen jullie dit ook nog ooit zo gaan ervaren. Pluk de dag! Hou de moed erin! Jullie zijn toch al super op weg! Lieve knuffels van Isa-Li'ke, Lisianne en Dirk Hallo Greet en Bart, Eerst en vooral willen wij jullie een vrolijk Pasen wensen en het is goed om te weten dat de kindjes nog niet beseffen dat ze geen eitjes kunnen gaan rapen bij de oma en opa, peter en meter.Woensdag ll. was ik op de bank en ze vroegen mij of we het werk aankonden, ik vertelde ze dat we nog geen hulpkreet van pa gehoord hebben, dus alles is in orde. Ik vertelde ze echter wel dat jullie een luxe adoptie hebben. Als jullie een luxe adoptie hadden wat hadden wij dan wel niet meegemaakt, vroegen ze zich af. Ik heb ze dan een beetje van onze belevenissen verteld en zowaar ze werden er echt heel stil van.Onze adoptie is dan wel 20 jaar geleden, maar er zijn belevenissen die we ons heel leven zullen meedragen. Enkele van onze belevenissen : -de politie van Kortessem kwam inlichtingen vragen op mijn werk over mij, ze vertelde er echter wel niet bij dat het voor adoptie was. Vermits ik nog niets verteld had over onze adoptie, werd ik natuurlijk bij de baas geroepen. - De verantwoordelijke van onze adoptievereniging is plotseling overleden ten tijde dat ons dossier juist was ingediend, gevolg een jaar langer geduld moeten hebben.In 1982 hebben wij ons dossier ingediend en in 1985 is ons dochertje aangekomen. -Wij zijn zo blij voor jullie dat jullie kindjes in zulk een goede gezondheid verkeren en genoeg eten hebben. ons dochtertje was totaal ondervoed , ze at gewoon de kruimeltjes van tafel. -Vandaag lezen wij in jullie mail dat de kindjes de tijd nodig hebben om aan jullie gehecht te geraken, geloof me vrij dit is van het aller grootste belang. Wij hebben indertijd ook het bezoek zoveel mogelijk geweerd. (familie en vrienden hebben daar ook heel veel begrip voor) . Ons dochertje was reeds 2 jaar toen ze bij ons toekwam, telkens als wij een uitstap maakte was dit een klein drama, telkens vroeg ze opnieuw of we wel altijd terug thuis kwamen - In het begin is het ook niet fijn om te gaan wandelen met jullie kinderen , je wordt gewoonweg aangestaard. Eventjes volhouden en dan zijn ze jullie gewoon met jullie gezinnetje.Nu ga ik maar stoppen want onze dochter komt seffens van Antwerpen het paasweekend met ons doorbrengen. Zo zie je maar Greet en Bart ondanks al de moeite die jullie en wij gedaan hebben om aan een kind te geraken ooit komt er opnieuw een dag jullie opnieuw met jullie tweetjes zullen zijn. Wij zouden het ook niet anders gewild hebben , je moet je kinderen kunnen loslaten. Een spreuk die ik ergens eens gelezen "ONZE KINDEREN ZIJN ONZE KINDEREN NIET" Groetjes Claire en Maurice. Hallo Greet en Bart, Ik wilde eigenlijk al langer iets in jullie gastenboek schrijven maar ik vond dat niet zo makkelijk omdat ik jullie eigenlijk nog niet ken. Toch wilde ik jullie laten weten dat ik , als toekomstige onthaalmoeder van Xander en Milan, jullie avontuur van meet af aan volg. Iedere avond als ik mijn jongste in bed heb gestopt, wordt de computer aangezet en vraagt mijn oudste of ik weer naar " de kindjes" ga kijken. Soms kruipt ze mee achter het scherm om foto's te kijken. Jullie hebben 2 prachtzonen. Proficiat. Gelukkig komt nu het einde van een lange weg in zicht en kunnen jullie gaan aftellen. En over een paar weken kijken jullie met " vreugde " terug op jullie -soms hachelijke -verblijf daar in het verre Kazachstan. Jullie huis zal voortaan gevuld zijn met de nodige kinder-stemmetjes. Ik kijk alvast uit naar de eerste ontmoeting met jullie zoontjes en natuurlijk ook naar de start van de opvang ( alhoewel jullie daar vast nog niet aan willen denken ). Nog veel succes, moed, plezier en genot ,...ginder en hopelijk tot ziens. Annick en Koen, Anneleen en Laurens Parren-Smolders Greet en Bart,Milan ,Xander. Wij wensen jullie een zalig pasen. En dat alles vlug achter de rug is dat jullie kunnen genieten van jullie twee schatjes. Het is mooi dat we alles kunnen volgen, de mooie foto's en zo. Natuurlijk heb ik weer eens een traan weggepinkt toen ik de foto van jullie lieve en trouwe viervoeter zag staan. Dikke kussen aan een lieve mama en papa die de twee kindjes een mooie toekomst zullen geven. Van Marc en Martine en een pootje van Sloefke. xxxxxx Beste Bart, Greet, Milan en Xander Wij wensen jullie nog veel moed. Hopelijk is het einde nu nabij. Zalig Pasen en nog vele mooie momenten. Geniet er nog ten volle van!! Dirk, Valérie en Charlotte (zus van Sophie) Dag Greet en Bart, Misschien zegt mijn naam jullie niks, maar ik denk wel dat jullie me kennen. Ik ben de zus en schoonzus van Nico en Cindy. En in een heel ver verleden heb ik nog eens samen met Bart op de planken gestaan... Ik volg jullie verhalen op de voet. Ik durf bijna niet te zeggen hoe veel keren per dag ik naar jullie website surf... Ik wil jullie bij deze een dikke proficiat wensen met jullie 2 prachtzonen. Nu zal het niet meer lang duren voordat jullie terug naar België kunnen keren. Nog een dikke week geduld! En met een beetje geluk tref ik jullie nog wel eens in levende lijve als jullie nog eens bij Cindy op bezoek gaan. Een dikke knuffel aan Milan en Xander (mooie namen, trouwens!) Groetjes, Ingrid Claesen Dag Bart, Greet, Milan en Xander, Hoe gaat het ermee dezer dagen ? Wellicht weegt het hele wachten zwaar en lijken wij zo ver af. Toch wordt er bij ons geregeld gepraat over jullie initiatief. We proberen de situatie op te volgen en duimen voor een snelle en eerlijke procedure. Wat we alvast weten is dat jullie prachtkinderen uitermate veel geluk hebben jullie te treffen als ouders. De kansen die jullie hun gaan bieden zijn zeer bewonderenswaardig. Nog even doorbijten en alles valt wel op zijn plooi ! Vanwege gans de familie Verweyen toch een vrolijk paasfeest gewenst. We zullen Miel vragen nog wat paaseieren opzij te houden. Dat is toch het minste wat hij voor zijn kleinzoontjes moet doen, ok Miel ? Een dikke proficiat met uw 2 flinke zonen en tot binnenkort Martin, Helena, Geert, Annick, Stef, Anja, Jules, Louis Hoi Bart en Greet, Xander en Milan,
Voor jullie ook een zalige pasen van ons allen. Wij lezen jullie verhalen nog steeds elke dag en hierdoor heb ik (Ghislain) toch een beetje afleiding van het zware en saaie werk bij DVV! En als jullie dan toch kiezen voor een baby-borrel, beloven wij dat het een korte maar een zeer krachtige wordt!Nog veel succes daar en we blijven aan jullie denken!
Vele groetjes vanuit Beringen!
Ghislain, Ria, Tim en Valerie Hoi GREET en BART,
Jullie kennen mij van haar nog pluim maar sinds ik hoorde van dit avontuur
zit ik trouw elke avond of nacht (zoals nu wanneer ik werk) voor de comp.
Ik bewonder het lef en doorzetings vermogen van jullie beiden.
Ook besef ik hoe dankbaar ik mag zijn mijn kinderen op een makkelijke manier te
hebben gekregen, alles wat jullie doorstaan zou ik niet aankunnen!
Omdat ik dagelijks lees en bijna kan voelen hoe zwaar het voor jullie
beide word ver van huis te zijn, wil ik even zeggen dat er veel mensen met
alles meeleven (ook die je niet kent). Het duurt nu ook wel heel erg lang.
Zelf heb ik ook twee jongens en ik kan je niet vertellen hoeveel plezier we
beleven
met ons vier. De trots die je kan voelen en de voldoening met alles wat ze
bereiken
maak al de moeite in een keer goed. Ik duim dat alles vlot mag verlopen.
Heel veel geluk en liefs toegewenst.
Anniek
Collega An M
Dag Greet, Bart, Xander en Milan ! Wat doet het deugd om die prachtige foto's te bekijken. We krijgen er maar niet genoeg van ! Zalig om die lach op de gezichtjes te zien. Dat moet jullie extra moed geven om door te zetten en niet op te geven. Ook al zijn er ongetwijfeld heel moeilijke momenten. Het prachtigste geschenk is die spontane lach van de kindjes en de knuffels die ongetwijfeld nog heel veel gaan volgen ! Ook ons Elke blijft het ongelooflijk spannend vinden. Er gaat geen avond voorbij of ze vraagt of ze nog eventjes naar de "kompjoeter van de kindjes" mag kijken voor ze gaat slapen... En ze wou gisteren zo graag een zakje paaseitjes aan de kindjes geven... (ongelooflijk->we hadden gisteren nog niet naar de pc gekeken en toch vroeg zij heel spontaan aan haar oma en opa of ze dat mocht, ook al kennen we jullie niet irl, toch zitten jullie al allemaal in dat kleine hoofdje van onze ukkepuk) Dus Greet en Bart, ook al hebben jullie het af en toe moeilijk, weet dat er heel veel mensen aan jullie denken en met jullie meeleven ! Lieve groetjes van Jo,Els en Elke
|
|
