donderdag 31 maart 2005<o:p></o:p>
Inderdaad, vandaag ben ik jarig.Het is heel raar om hier nu nog te zitten, we hadden zo gehoopt om het samen met de kindjes en de hele familie thuis te vieren. Het zou mooi geweest zijn.Maar we maakten er hier ook maar het beste van.Vanmorgen moesten we een uur vroeger opstaan dan anders, omdat de schoonouders absoluut de eerste wilden zijn om mij vandaag proficiat te wensen.Hierdoor moesten we iets verzinnen om de tijd te doden, en dat werd voor mij wat parelen en voor Bart werken…Vanmiddag wandelden we terug naar het terras dat we gisteren ontdekten.Hier aten we, voor ons twee samen wel te verstaan, 1 shaslik, 2 kommetjes rauwkost, 2 dürüms, een coupe(je) aardbeien en 2 warme appelkoeken. Heerlijk, en dan maakte de prijs het nog beter : 350 BEF. Hierna gingen we nog wat kledingwinkels binnen. Ik had toch graag een frissere broek om dinsdag aan te doen als het rechtszaak is. Ik heb enkel een dikke, gevoerde winterbroek.Maar het was echt niet te doen : overal hangt ofwel nog dikke winterkleding of wel van die super suikerkleurtjes. Ik zie mij echt nog niet in een roze jeans voor die conservatieve rechter staan.We zijn dan nog even de supermarkt binnen gelopen, want Milan zijn eten gaat er vlotjes door. Bijgevolg de pampers ook. Sinds deze week laten we de buggy staan bij de ingang van de winkel en zetten we Milan in de kar. Dit vindt hij super. De hele tijd danst hij op zijn stoeltje van plezier, en iedereen lacht natuurlijk naar hem. Ook het kettinkje dat er vooraan hangt, om de karren aan elkaar te maken, is heel plezant speelgoed.Om de verjaardagssfeer er toch een beetje in te krijgen, heb ik maar zelf wat versierd.In een tijdschrift zaten nog slingers van Nijntje, en de DVV-ballonnen doen ook nog goed dienst. Milan is er helemaal door betoverd.We kochten een stuk kaastaart met fruit en kaarsjes voor erop. Lekker kinds.Nu vieren Milan en ik onze verjaardag maar samen, want voor hem zal er op 5 januari waarschijnlijk geen feestje geweest zijn.Nog bedankt iedereen voor de vele gelukwensen. Ik was er helemaal ondersteboven van.
Tot morgen !
Bart, Greet, Milan en Xander
Vrijdag 1 april ’05<o:p></o:p>
Vanmorgen heb ik Milan moeten wakker maken. Om 10 uur lag hij nog zalig in dromenland en dit kon blijkbaar nog wel een tijdje duren. Als ik hem liet liggen, was zijn hele eetschema aan diggelen, en we moesten om 13 uur vertrekken om Xander gaan te bezoeken.Gelukkig was hij er niet kwaad van, want zoiets weet je nooit natuurlijk.Onze rit naar Issyk verliep vlekkeloos, als je dit nog zo kan noemen met al die reuze grote gaten in de weg.We hebben Milan zijn fruitpap gegeven, terwijl Xander zijn mengsel kreeg van aardappelpuree met vlees, bouillon en brood. Ze bleven constant elkaar in het oog houden, en aten om ter best. Toen Milan zijn fruitpap op was, liet ik hem ook even proeven van Xander zijn eten, en wonder boven wonder, at hij het nog ook.Nadien hebben ze leuk gespeeld. Ze vinden het blijkbaar heel plezant om tegenover elkaar recht te staan. Dan hebben ze grote lol. Ook als papa piano speelt zijn ze één en al aandacht voor hem. Het wordt nog plezant in huis hebben we de indruk. Bart overweegt al om zelf ook een piano aan te schaffen. Oei oei mijn oren…We hebben vandaag ook vernomen wanneer onze rechtszaak (normaal gezien) gaat zijn, maar dit houden we nog eventjes voor onszelf, tot we zekerheid hebben.Ondertussen is Milan hier weer de kleinste hoekjes aan het opzoeken en zich lekker vuil aan het maken. Ik moet gaan ingrijpen denk ik.Dadelijk nog vlug even eten maken (Belgische biefstuk) en daarna weer een leuke chatsessie in het verschiet.
We gaan jullie nu laten.
Tot morgen !
Bart, Greet, Milan en Xander
Zaterdag 2 april 2005
Gisteren legden we Milan om 23 uur in bed ipv 23.30, maar hij sliep evenzeer door tot 9.30h.We willen hem stilltjes aan wat vroeger in bed proberen te krijgen, want de dag dat de rechtszaak is moet hij vroeg op en ook lang op blijven. We kunnen proberen om er een ander ritme in te krijgen, maar of het zal lukken kan niemand voorspellen.Deze voormiddag hebben we nog maar eens grondig gepoetst. Die kleine kapoen hier vindt de kleinste hoekjes het interessantst natuurlijk, en dat is meestal in de buurt van een raam.Vermits de ramen hier constant open staan door de grote hitte, is het in de buurt van die ramen altijd vuil. Het is hier echt een vuile stad met veel stof. Als je 1 dag de keukenkast niet afveegt, zie je ’s anderendaags een zwarte schotelvod bij het vegen. Ongelooflijk.Ook de tafel moet je telkens afvegen voor je eet, want die is altijd dadelijk terug zwart.Deze middag zijn we nog maar eens gaan eten op dat leuke en goedkope terras.Ze beginnen ons precies al te kennen, want we kregen een grotere portie vlees dan de andere keren.Toen we daar zo rustig zaten, zagen we allemaal paarden een parking oplopen en vele mensen toestromen. Er was daar blijkbaar iets te doen. Daar moesten we het fijne van weten.Er was een stuk van een brede straat afgezet met nadarhekken. In het midden stonden 2 schansen met daar tussenin enkele oude Lada’s. Ze maakten er veel show van dat een motorrijder, en daarna een andere Lada, over de schansen konden vliegen.Eerst kwam de motorrijder, wat volgens ons niks spectaculairs was.Daarna de Lada. Toen deze over de schans vloog kwam er met veel kabaal een wolk van vuur tevoorschijn. Dat was het enige spectaculaire. Iedereen verschoot van de knal.De presentator probeerde met veel geschreeuw de massa volk enthousiast te krijgen, maar dit was toch niet zo goed gelukt. Alleszins, er bleef veel volk staan kijken, maar vermits hier al niet veel gebeurt in de stad, zal dit een hele sensatie geweest zijn.Wij zijn dan nog even het kindershoppingcentrum binnengelopen. Daar kochten we nog voor Milan een zomerjasje en sandaaltjes in maatje 18 (de 19 van vorige keer bleek toch wel erg groot) Xander kreeg een broekje met bloesje en nog soepele lederen slofjes.Toen we binnenkwamen op het appartement was het weer om af te vallen : 28 graden binnen.Dit is toch echt niet meer normaal. Ze laten die verwarming maar volle bak draaien. Buiten is het nochtans 20 graden. Als mijn twee ventjes uitgeslapen zijn, gaan we nog een kort wandelingetje maken naar het centrum om geld af te halen en een kleine inkoop te doen. En deze dag zit er al weer op.Hopelijk kunnen we vanavond wel chatten, want gisteren lag msn-messenger plat.
Groetjes en tot morgen,
Bart, Greet, Milan en Xander
zondag 3 april 2005<o:p></o:p>
Gisterenavond om 23 uur hadden we ons gesetteld om de tennismatch van Kim Clijsters live te bekijken. Eindelijk nog eens iets wat we konden volgen op TV.Maar wat gebeurde…na 3 spelletjes begon het te regenen. De match stopte, en dan zijn we maar een half uurtje later gaan slapen.Vanmorgen was dan op bijna alle zenders een uitzending over het overlijden van de Paus.En nu om 17 uur kunnen we live kijken naar de GP motorcross van Zolder.Everts is weer goed aan het rijden…en bij jullie is het 22 graden. Ideaal dus.(update om 19 uur : Ronde van Vlaanderen is bezig…) Namiddag zijn we nog maar eens gaan wandelen naar de Bazaar. Het is hier momenteel 26 graden, en niet te doen van de hitte.Je zou de mensen van hier eens moeten zien rondlopen. Heel veel van hen heeft nog een winterjas aan en/of iets op zijn hoofd. Wij lopen hier te puffen in onze T-shirt en jeans.In de bazaar was het weer heel druk, het is blijkbaar een gezellig uitje voor de mensen, net zoals er zovele ’s zondags in Limburg de Genkersteenweg afgaan. Onderweg naar huis deden we nog onze inkopen in de supermarkt. Deze is hier open van 7 tot 24 uur, 7 dagen op 7.Na het winkelen kochten we een ijsje, en lieten we Milan ook eens proeven.Dat gezicht had je moeten kunnen zien. De eerste hap was alsof hij het grootste vergif binnenkreeg. Maar de volgende hap kwam hij al vragen met zijn mond groot open.Dat kent hij ook al weer. Dat manneke eet zowat alles. Zelfs vis. Zojuist legden we Milan in de zetel voor zijn middagdutje. De laatste dagen begint hij meer en meer uit te proberen, en nu was hij weer even wild. Hij tuimelde gewoon uit de zetel !Wat een slag en groot verdriet natuurlijk.Bart belde onmiddellijk met Indira en zei goed kwaad : “we hebben nu al zo dikwijls om een bed gevraagd. Als jullie adopties willen regelen is dit wel het minste wat je kan kopen. Het kan toch altijd voor andere koppels gebruikt worden!”Indira werd er stil van omdat ze Milan zo hard hoorde wenen en ze zou het met Irena bespreken. We zijn eens benieuwd. Dat is toch ook echt niet te doen. Milan ligt hier nu al een maand op die zetel. Zijn tetradoeken frommelen altijd op, zodat hij recht met zijn gezicht op het kussen ligt. Wie weet wat er al allemaal in die zetel gebeurd is. Echt proper en gemakkelijk kan je dit niet noemen. Seffens als hij wakker is zullen we maar opnieuw naar buiten gaan. Hier binnen is het weer niet uit te houden, 30 graden alstublieft.Maar het zou gaan veranderen. Voor morgen geven ze nog maar 13 graden en daarna 6, dan 3…We gaan precies terug de winter in. Het wordt tijd dat we terug thuis zijn.We zijn alles hier ondertussen meer dan beu. Dus sorry voor iedereen die graag heeft dat we op een zondag in Zaventem landen.We zullen er toch voor zorgen dat we zo vlug mogelijk hier weg kunnen.Het kan dus evengoed een dinsdag of donderdag worden. Update om 19 uur :We zijn niet meer naar buiten kunnen gaan. Het werd plots heel donker en er stak een hevige wind op. Ook de lichten beginnen te flikkeren. Er is blijkbaar storm op komst.We kregen ondertussen telefoon van Ekaterina. Ze kunnen geen bed kopen want dat neemt te veel plaats in. Toen we haar vertelden dat er ook reisbedjes bestaan, liet ze weten dat het geld op is. Onze zaak loopt al te lang, en ze hebben er al geld op ingeschoten. Het is wel een goed idee voor de toekomst.Allé, dan hebben we toch goedgedaan voor de volgende koppels. Dan hebben we nog een goede daad gedaan.Ondertussen ligt er een dik deken aan het uiteinde van de zetel. Ze liet ook weten dat de minister al getekend heeft voor Xander.Dus nu kunnen we jullie definitief laten weten dat onze rechtszaak doorgaat op dinsdag 5 april om 10 uur. Ekaterina zei dat ze wist dat we hier aan het afzien waren, maar dat het nog maar voor enkele dagen is. We zijn ervan overtuigd dat ze er alles aan zal doen om ons hier zo vlug mogelijk weg te krijgen. Duim maar mee !<o:p></o:p>
Groetjes,
Bart, Greet, Milan en Xander
Maandag 4 april 2005<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Morgen is het dus rechtszaak, en de zenuwen beginnen nu toch te komen.
Vermits wij onze laatste kopie van ons dossier hebben moeten afgeven omdat we 2 rechtszaken hadden in verschillende districten, weten we nu niet meer juist wat er allemaal in stond.
<o:p></o:p>
De rechter weet dus meer dan wijzelf. Ik had nochtans voor de vorige rechtszaak vlug het voornaamste opgeschreven, maar vind dit blad niet meer… Ga dadelijk Indira sms-en dat zij hun kopie moet meebrengen zodat we in de auto nog eens vlug kunnen kijken.
<o:p></o:p>
Het weer is hier echt onvoorspelbaar. Gisteren zaten we hier te puffen, je kan nog een foto zien van Milan met een koud washandje op zijn hoofd.
Toen we vanmorgen opstonden was het aan het sneeuwen. Echt waar, de bomen waren wit.
<o:p></o:p>
Ik ben dus de ganse dag moeten binnenblijven, maar eigenlijk was de dag toch nog vrij goed gevuld.
Vanmorgen moest ik alles opnieuw opwassen. Alle vensters waren blijven openstaan door de hitte, en de felle wind heeft alles weer onder een laagje stof gelegd.
Tussendoor nog wat met Milan gespeeld en we proberen hem te leren lopen, maar dat lukt nog bijlange niet.
We hebben ook nog eens razzia gehouden in de foto’s.
Tegen 13 uur begon ik alles te versnijden voor tonijnsalade. Ondertussen ging Bart naar de buurtwinkel voor Pepsi light (halve voorraad gekocht : 5 flessen), bananen, eieren en brood.
Toen hij terug kwam bleek dat we helemaal geen tonijn meer in huis hadden, en dat het melkpoeder van Milan toch sneller erdoor gaat dan gedacht.
Moest hij dus opnieuw naar de winkel, maar deze keer verder weg, want de buurtwinkel heeft dit niet. Een uurtje later was hij terug.
Ondertussen Milan nog eten gegeven, en tegen 15.30 waren we uiteindelijk toch aan het middageten.
Hierna heeft Bart spaghettisaus gemaakt voor 3 keer (per geluk hebben we een diepvries) en ik maakte 2 ringen. Als ik het nu niet deed, zou het er waarschijnlijk niet meer van komen.
<o:p></o:p>
Dan heb ik nog maar wat gestreken terwijl Milan sliep en legde ik de kleren voor de jongens klaar voor morgen.
Dadelijk nog even de schoenen poetsen en Milan zijne jas proberen te fatsoeneren. Hij heeft blijkbaar nogal gezeverd op zijn mouwen.
Ik kom tot de conclusie dat ik voor Xander geen winterjas heb. Zal hem dus morgen 2 pulletjes aandoen ofwel een deken rond hem wikkelen. Hopelijk slaat het weer opnieuw vlug terug om naar lenteweer. Nog maar goed uiteindelijk, dat ik geen nieuwe broek gevonden heb, nu kan mijn dikke winterbroek toch nog dienen morgen.
<o:p></o:p>
Duim dus morgen maar goed in jullie slaap, want als de rechtszaak begint is het bij jullie 6 uur ’s morgens. Voor wie toch wakker is : laat maar een kaarsje branden.
<o:p></o:p>
Groetjes en tot morgen,
<o:p></o:p>
Bart, Greet, Milan en Xander
