De regen en de zon

Het is niet de regen die je ongelukkig maakt, het is ook niet de zon die je
blij maakt.
Regen en zon zijn, net als alles, neutraal. De verschijnselen zijn niet
positief of negatief, ze "zijn" gewoon.

Wanneer het regent in de woestijn, dan komt alles tot leven. Zaden die
misschien al tientallen jaren in de aarde lagen te wachten, ontkiemen en na
enkele dagen is de woestijn veranderd in een zee van bloemen. Plotseling is
er overal leven, insecten vliegen van bloem naar bloem en er is voldoende te
eten voor iedereen.
Mensen ervaren dit als positief, iedereen is blij.

Maar als diezelfde regen ergens anders overstromingen of zelfs
aardverschuivingen meebrengt, dan spreken we van een ramp.

De regen is in beide gevallen het zelfde, hij wil geen vreugde brengen in de
woestijn en hij wil geen verdriet brengen elders. De regen "is" gewoon, en
de natuur ondergaat gewoon, zonder oordeel. De bomen die meegesleurd worden
met de stroom kennen geen verdriet, en de woestijn die bloeit, kent geen
vreugde.

Negatief en positief, verdriet en vreugde, goed en kwaad, ik en "de wereld",
alle tegenstellingen verschijnen enkel in het denken van de mensen.

Het idee dat je over de regen hebt maakt je ongelukkig, en het idee dat je
over de zon hebt maakt je blij. Maar een idee is niet meer dan een idee, het
kan veranderen, het is niet echt. Niemand hoeft aan een idee gebonden te
zijn. In zekere zin kies je zelf welke ideeën je er op na houd. En je kunt
er ook voor kiezen om alle ideeën los te laten, om je leven door geen enkel
idee te laten bepalen, om vrij te zijn.

Als regen of zon je niet kunnen deren, als je alle paren van tegenstellingen
doorziet als verschillende aspecten van één waarheid, dan ben je werkelijk
vrij.

De keuze is aan jou, laat je niet langer gevangen houden door je gedachten,
je kunt nu onmiddellijk tot inzicht komen.
Breek uit jezelf en wees vrij.