Het proces-Dutroux is in aantocht en de belgische 'kwaliteitskranten' zoals De Standaard en La Libre Belgique proberen opnieuw te bewijzen dat er geen kinderpornonetwerken in België bestaan. Het is echter duidelijk dat België het stilzwijgen over de goeddraaiende kinderpornonetwerken tracht te bewaren zoals de 'Open brief aan de belgische Premier Verhofstadt' nog eens duidelijk aantoont.
Enkele vragen waarop nog steeds geen antwoord kwam:
1) Waarom onderzocht het gerecht van Turnhout de CD-roms van het kinderpornonetwerk 'Zandvoort' niet terwijl daar tientallen Dutroux-figuren die men 'actief aan het werk ziet' en honderden kinderen en zelfs babies op weervindt die gefolterd en verkracht worden ?
2) Waarom steunde de belgische regering deze doofpotoperatie tot nogtoe ?
3) Waarom opent de belgische justitie geen onderzoek naar de franse pedocriminele magistraat die men 'actief bezig ziet'
4) Waarom stelt de belgische justitie zich geen vragen bij de recente schriftelijke verklaring van de in opspraak gekomen Dutroux-inspecteur Georges Zicot (autozwendel) waarin stond dat de franse magistraat 'een man uit Charleroi was' ?
België kan gezien worden als een draaischijf in het internationaal kinderpornogebeuren en is door haar werkwijze op dit vlak een obstakel voor de internationale organisaties dewelke een einde willen stellen aan deze verwerpelijke vorm van kinderhandel.
Toen men in Neufchateau het onderzoek in het dossier Dutroux afsloot, waren bepaalde belgische kranten er als de kippen bij om te melden dat het onderzoek van Procureur Bourlet geen kinderpornonetwerken aan de oppervlakte had kunnen brengen. Het bericht klonk haast triomfantelijk en betekende een zegepraal voor de belgische justitie dewelke jarenlang terecht bekritiseerd wordt.
De waarheid ligt jammerlijk genoeg geheel anders.
De kinderpornonetwerken bestaan wel degelijk en met de ontkenning ervan poogde men het zwaar verziekte blazoen van de belgische justitie ten overstaan van de Internationale Gemeenschap op te poetsen.
Belangrijk hierbij is om te weten op welke manier de liberale partij (VLD) dewelke het land regeert, het bestaan van de kinderpornonetwerken beurtelings erkende en ontkende en haar regeringsmacht misbruikte om personen die weet hadden van het bestaan van deze netwerken, het zwijgen op te leggen.
Zo werd bij herhaling vastgesteld dat vooral bepaalde VLD-politici telkenmale alles in het werk stellen om aanklachten over kinderporno en over de daarbij horende manke werking van de belgische justitie in de kiem te smoren.
Deze situatie is mede het gevolg van het feit dat een groot gedeelte van de belgische magistraten in het verleden politiek werd benoemd en daardoor dus politiek gebonden zijn. Dat sluit een onafhankelijke aanpak van de kinderporno en de daarbijhorende netwerken immers haast volledig uit.
Ook de belgische pers is in de loop van de jaren volledig gepolitiseerd. Vandaar dat er van een korrekte berichtgeving op het vlak van kinderhandel, kinderpornonetwerken en de problematiek van de vermiste kinderen nauwelijks sprake is en dat het grootste gedeelte van de media slechts een verkleurd en verdraaid nieuws brengen.
Ondanks de gebeurtenissen rond Marc Dutroux en het publiekelijke protest van honderdduizenden belgen inzake de werking van de belgische politiediensten en justitie, moet er worden vastgesteld dat er –vooral op het laatste vlak- in België weinig of niets verbeterd is.
De produktie van kinderporno op het Internet neemt steeds toe zonder dat men in België deze zaken werkelijk als een probleem ziet. De belgische overheid besteedt meer aandacht aan de opsporing en de vervolging van diegenen die zorgvuldig bijééngezochte informatie aan de politie/justitie doorspelen dan aan de opsporing van de pedocriminelen en de slachtoffertjes.
Zo voert de VLD in samenwerking met diverse magistraten al ruim vijf jaar lang strijd tegen de belgische aktivist Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven nadat deze aan het gerecht van Turnhout verschillende CD-ROMS met kinderporno overdroeg voor onderzoek. Op deze CD-ROMS is duidelijk te zien hoe kinderen (waaronder zelfs baby's) sexueel worden misbruikt en de pedocriminelen zijn duidelijk herkenbaar tijdens hun folteringen en verkrachtingen.
De CD-ROMS zijn echter nooit ernstig onderzocht, de daders werden nooit geindentificeerd en de talrijke gegevens die tot de arrestatie van de daders konden leiden, werden voor de internationale opsporingsdiensten (Europol, Scotland Yard,) geheim gehouden.
Waarom vond de belgische overheid het nodig om Marcel Vervloesem gerechtelijk te laten vervolgen nadat hij de CD-ROMS met het materiaal van het kinderpornonetwerk ‘Zandvoort’ had opgespoord en gevonden en nadat hij dit materiaal aan voornoemde internationale instanties had overgedragen ? Waarom vervolgt de belgische overheid Marcel Vervloesem thans voor het ‘bezit van kinderporno’ ?
De reaktie van de belgische overheid is allesbehalve ‘normaal’ te noemen wanneer zij een wereldwijd gekende activist die kritiek levert op de wijze waarop de overheid de pedocriminelen en de kinderpornonetwerken aanpakt, jarenlang door het slijk sleurt en laat vervolgen.
Dat de belgische justitie bijna helemaal of geen onderzoek voerde naar de kinderpornoCD-ROMS ‘Zandvoort’ en al het mogelijke deed om het onderzoek van de Werkgroep Morkhoven terzake te saboteren, werd niet enkel door de Werkgroep Morkhoven opgemerkt.
Veertien dagen geleden nog stelde ook De Heer Jaap Hoek die expert was bij de opsporingsdienst van de Amsterdamse zedenbrigade in een interview met RTL, dat het onderzoek in de CD-ROMS ‘Zandvoort’ slecht gevoerd is geweest.
Dezelfde kritiek vond men onlangs weer bij de Verenigde Naties.
In de resolutie van 27 januari 2OO3 onder de referentie E/CN.4/2OO3/79Add.2. lieten de rapporteurs van de Verenigde Naties op een duidelijke manier weten dat de CD-ROMS ‘Zandvoort’ dringend dienden overgemaakt te worden aan de gespecialiseerde diensten op Europees vlak en dit ter identificatie van de vele daders en de duizenden slachtoffertjes dewelke er op voorkomen.
Als men weet dat de diensten van het parket van Turnhout en de diensten van de belgische federale politie deze gegevens al van 19 juli I998 in hun bezit hebben dank zij de Morkhoven-aktivist Marcel Vervloesem, en dat er bij de politieke verantwoordelijken van de VLD talrijke malen op deze situatie werd gewezen zonder dat één van hen zijn/haar verantwoordelijkheid heeft opgenomen gedurende de voorbije jaren, kan men begrijpen dat er bij de Verenigde Naties een zekere wrevel is ontstaan omtrent de manier waarop de belgische overheid de kinderhandel en de internationale kinderpornonetwerken aanpakt.
Dat de VLD afwist van het bestaan van kinderpornonetwerken en van de pedocriminele aktiviteiten in België, moet niet worden betwijfeld.
Reeds op 15 oktober I996 schreef De Heer Marc Verwilghen, gewezen Voorzitter van de Parlementaire onderzoekscommissie Dutroux, aan de Werkgroep Morkhoven: ‘Er bestaat geen twijfel over het bestaan van kinderporno- en kinderprostitutiecircuits in België ‘ (brief met referentie 961766).
Ook de gewezen Eerste Minister Jean Luc Dehaene deelde dit op donderdag 19 septembert 1996 in een beknopt verslag tijdens de plenaire vergadering in de Kamer van Volksvertegenwoordigers mede.
De wijze waarop de magistratuur van Turnhout en de belgische overheid gedurende vijf jaar alles in het werk stelden om de aktivist Marcel Vervloesem in opspraak te brengen, de wijze waarop zij ieder onderzoek naar de kinderpornonetwerken dwarsboomden en zij de vertegenwoordigers van de internationale gemeenschap misleidden, zeggen echter meer dan voldoende.
De kritiek van de Werkgroep Morkhoven en de vele duizenden protestbrieven over de beschamende rol van het gerecht in Turnhout waren dus in ieder geval terecht.
Hoe hard de politieke verantwoordelijken van de regerende partijen zoals de VLD en hun persafgevaardigden getracht hebben om de waarheid te verdraaien, blijkt ook uit het Internationaal Verslag van het U.S. Departement of State (‘Belgium Country Report on Human Rights’ - januari 3O, I998).
De verslaggevers van dit rapport zijn blijkbaar dezelfde mening toegedaan als de Werkgroep Morkhoven: België is een eindbestemming en een doorvoerhaven voor de trafiek van kinderen.
De onderzoekers van de Verenigde Staten waren gelukkig NIET beinvloed door politieke partijen zoals de VLD !
Ondanks de beschamende tegenwerkingen van uit het gerecht te Turnhout onder het goedkeurend oog van de VLD-regering, moet worden gesteld dat ook het onderzoek van Procureur Bourlet naar voornoemde netwerken onmogelijk werd gemaakt.
In maart 2OO1 wilde Procureur Bourlet een onderzoek voeren naar de kinderpornonetwerken en hij verzocht de Werkgroep Morkhoven daarom om alle mogelijke gegevens, dokumenten, brieven ... terzake aan de onderzoekscel in Neufchâteau over te dragen.
Er werden hiervan drie pv’s van opgesteld (referenties: 8219/01 - 8220/01 en8257/01).
Aan de onderzoekscel van Neufchâteau werden ook talrijke CD-ROMS ter beschikking gesteld waarop duizenden foto’s stonden van misbruikte/mishandelde kinderen en pedocriminelen.
Procureur Bourlet trok een speciaal budget uit om de CD-ROMS te kunnen onderzoeken maar alhoewel dit onderzoek noodzakelijk was om de duizenden slachtoffertjes, de honderden pedocriminelen, kinderhandelaars en kinderpornoproducenten op te sporen, kreeg procureur Bourlet plotseling het verbod om dit onderzoek te voeren.
Op 12 juli 2001 (brief met ref. D/37606/202/M.3/CK) namelijk, liet de luikse advokaat-generaal Pierre Jacquemin weten dat men het onderzoek van procureur Bourlet heeft ontnomen en dat de onderzoeksopdracht werd overgeheveld naar het gerecht van Turnhout (dat nooit werk maakte van haar onderzoek naar de CD-ROMS ‘Zandvoort’). In zijn brief van 23.I0.2001 deelt procureur Bourlet vervolgens mede dat hij inderdaad een budget had uitgetrokken voor het onderzoek inzake de CD-ROMS en aanverwanten, maar dat het onderzoek in deze zaak hem werd ontnomen (brief met ref. T.3620-11/96).
Kort samengevat: in tegenstelling tot de de foute persberichten dat procureur Bourlet tijdens zijn onderzoeken geen kinderpornonetwerken kon aantonen, mocht Bourlet dus geen onderzoek naar de kinderpornonetwerken voeren.
Terzake moet ook nog worden toegevoegd dat ook de Parlementaire Onderzoekscommissie Dutroux geen toelating kreeg of middelen ter beschikking kreeg om de onderzoeken naar de netwerken te voeren.
Zoals in het geval van de CD-ROMS ‘Zandvoort’ staat het onderzoek van het gerecht te Turnhout naar de CD-ROMS van Neufchâteau dus nergens op dit moment.
Sommige belgische parlementsleden hadden al eerder geen goed oog in de bedoelingen van de belgische justitie inzake de onderzoeken naar de CD-ROMS Zandvoort en Neufchâteau.
Reeds op 18 april 2001 te 11.30 uur stelde kamerlid Vincent Decroly in zijn vragen aan de Minister van Justitie, wat er met de CD-ROMS Neufchateau, dewelke de Werkgroep Morkhoven aan Bourlet had overgedragen, zou gebeuren en of het gerecht deze overdracht niet andermaal zou misbruiken om de aktivist Marcel Vervloesem (en daarmee ook de Werkgroep Morkhoven) te criminaliseren.
Foto: gerechtshof Arlon
