Als aardbeien in pot worden geplant, dan is een goed grondmengsel onontbeerlijk om een goed resultaat te bereiken. Neem een humeuze potgrond en verrijk die met een GFT-compost. De verdere 
behandeling is gelijk aan die van vollegrondaardbeien. Ook hiervoor geldt een zonnige plaats en op tijd water geven. Verzorging en oogsten
Wanneer het bed met aardbeien niet is afgedekt is met folie, moet de grond regelmatig worden losgehouden en onkruidvrij gemaakt. Zolang de planten niet bloeien, kan dit met een schoffel of handschoffeltje gebeuren. Zodra de bloemen verschijnen, mag er niet meer geschoffeld worden. Het onkruid moet dan met de hand worden geraapt.
Als de eerste vruchten verschijnen, is het raadzaam om een aardbeienrooster te plaatsen. Vroeger werd hiervoor stro gebruikt. Het voordeel van een rooster is dat na een regenbui het vocht snel kan 
verdwijnen en het niet lang vochtig blijft rond de plant. Schimmels veroorzaakt door vocht zijn funest voor de vrucht. Ook hier bewijst zich weer het vooraf aanbrengen van folie over het bed; het overtollige vocht stroomt direct weg naar de 'dalen'.
Aardbeien zijn rijp als ze helemaal rood zijn. Tussentijds knijpen in de vrucht is uit den boze. Door knijpen ontstaan beurse plekken die uiteindelijk tot verrotting van de vrucht leiden. Pluk aardbeien met een schaar! Knip het stengeltje boven de (groene) kelkblaadjes door. Leg de vruchten zorgvuldig naast elkaar. Door stapelen ontstaan beurse plekken, waardoor de aardbeien niet zo lang goed blijven. Bij goed weer moet zeker elke twee à drie dagen worden geoogst. Al tijdens de oogstperiode vormt de plant ranken, waaraan jonge plantjes verschijnen. Neem deze in de periode van oogsten weg door ze af te knippen. Aan het eind van de oogsttijd kunnen de ranken worden aangehouden en de nieuwe plantjes geselecteerd. Vanaf het moment van aanhouden van de ranken is het noodzakelijk de planten op het bed bij te mesten. Neem hiervoor speciale aardbeienmest of maak een mengsel van turfmolm en compost. Werk dit zo dicht mogelijk bij de planten in de grond.
Dek voor de winter invalt de aardbeien planten af door opnieuw turfmolm en compost aan te brengen. Voorkom dat bladeren onder de turfmolm terechtkomen. In het voorjaar is een gift van superfosfaat en patentkali in gelijke delen gewenst. 50-60 gram per vierkante meter is voldoende. Doordragende aardbeirassen in juni - juli nogmaals een zelfde mestgift geven. In water oplossen van de meststof is handig, wanneer planten in pot of bak staan. Gebruik absoluut geen stikstof houdende meststoffen. De vruchten worden er waterig van en rotten sneller.
Ziekten en plagen
Lijsters, merels, spreeuwen en mussen lusten ook graag aardbeien. Helaas bepikken deze vogels verscheidene vruchten wanneer ze rijp zijn. Om schade te voorkomen kan een transparante, plastic folie over het bed heen worden gezet. Zonder openingen bij de bodem, want die plekjes hebben vogels snel gevonden. Als u een vogelnet wilt gebruiken, moet u zich erop voorbereiden dat u wel eens met hun pootjes verstrikt geraakte vogels uit het net moet halen. In het ergste geval zijn ze dood. Door dorst, maar vooral door uitputting.
Op oudere en meestal de buitenste bladeren kan de paarse bladvlekkenziekte (Alternaria alternata) optreden. De aantasting gaat gepaard met de vorming van ronde of ovale donkerbruine plekken, die zich concentrisch uitbreiden. Bestrijding met behulp van een zwavelhoudend middel, zoals Sulphon, kan een goed resultaat opleveren.
Een veel optredende aantasting onder aardbeien is de grauwe schimmel (Botrytis cinerea). Meestal worden de bladeren aangetast als gevolg van langdurig vocht op of onder de bladeren. Verwijder zo snel mogelijk het aangetaste blad.
Verschijnen er witte vlekken op het blad, dan is er sprake van de witte vlekkenziekte (Mycosphaerella fragariae). Verwijderen van het blad is ook dan voldoende of gebruik een koperhoudend bestrijdingsmiddel.
De rode bladvlekkenziekte (Diplocarpon earlinaum) tast blad en stengels aan. De aantasting uit zich in paarsrode vlekken en het centrum wordt bruin en sterft vervolgens af. Regelmatig bespuiten met Vital kan de aantasting onderdrukken.
Ernstiger is het gesteld wanneer leerrot toeslaat. Deze aantasting beperkt zich niet alleen tot de bladeren, maar strekt zich ook uit over de vruchten en stengels. Kenmerk zijn de rubberachtige plekken op blad en stengel. Verwijder de plant helemaal als deze ziekte optreedt. Bij aantasting van meer planten moet het hele bed worden opgeruimd. En plant daarna niet binnen vijf jaar weer aardbeien op dezelfde plek.
Een veel voorkomende aantasting is aardbeienmeeldauw (Sphaerotheca macularis). Zoals de naam al aangeeft, komt er een witte waas over stengels, bladeren en vruchten te liggen. Behandeling met een zwavel bevattend middel, bij voorbeeld Eupareen-M of Sulphon, is dan noodzakelijk om de plant te redden.
Aantasting door de aardbeibloesemkever (Anthonomus rubi) is goed waar te nemen als de bloemknoppen verwelken. Het zwarte snuitkevertje vreet aan de bloemstelen, waardoor verwelking, omknikken van de bloemsteel en afsterven het gevolg is. Het kevertje is te bestrijden met Spruzit.
Aardbeien die in december tot en met maart in de winkel worden aangeboden, komen uit zonnige streken zoals Spanje, Israël en Californië. Aardbeien van Nederlandse bodem worden geteeld: of onder glas (koude bak) of in de volle grond. Aardbeien eten uit eigen tuin of van eigen balkon is een heel andere ervaring. Het eten van aan de plant gerijpte aardbeien brengt pas het grote verschil aan het licht ten opzichte van de commercie-aardbei. De 'van eigen huis'-aardbeien zijn sappiger, fruitiger en zoeter van smaak. Als u inmiddels het water in de mond loopt, is het nu tijd eens wat aardbeienplantjes in uw tuin of in een bak op het balkon te planten. 